ัยน์ตาแอบฉายประกาย สั่งทั้งสองไว้ว่า “ก่อนงานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียน พวกเจ้าพยายามออกไปไหนน้อยๆ หน่อย ฝึกบำเพ็ญในห้องให้มากเถอะ! ที่นี่คนมากเกินไป เกิดเรื่องง่านนัก”
“ขอรับ/เจ้าค่ะ”
สองคนขานรับ พวกเขาซื้อของที่จำเป็นต้องใช้ไว้อย่างเหมาะสมแล้ว ช่วงนี้จริงๆ ก็ไม่ต้องออกไปทำอะไร หนำซ้ำวันนี้ออกไปสอบถามเสียทั่ว บนว่าคนแคว้นอื่นมีมากมายจริงๆ คนพวกนั้นที่มาจากแคว้นระดับหนึ่งกับสองอยู่ที่นี่แทบจะหยิ่งยโสเสียจนไม่มีใครกล้ายุ่ง ไม่ทันไรก็สั่งสอนคนมีทุกหนทุกแห่งเลย
“ก๊อกๆ ก๊อกๆ”
ยามนี้นอกประตูห้องมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เมื่อสามคนในห้องได้ยินเสียงนั้นก็มองหน้ากัน เฟิ่งจิ่วให้สัญญาณ เหลิ่งหวาจึงเดินเข้ามาสอบถามยังตรงด้านในประตู
“ใครน่ะ?”
………………………………………………….
ตอนที่ 878 ปิดบังไม่ได้นานนัก
“ข้างในคือคุณชายเฟิ่งใช่หรือไม่? ข้าเข้ามาคารวะ”
เสียงที่ลอยมาจากด้านนอกฟังเป็นชายวัยกลางคน เหลิ่งหวาหันกลับไปมองเฟิ่งจิ่ว เห็นนางพยักหน้าถึงจะเปิดประตู เพียงประตูห้องเปิดก็เห็นสามคนยืนอยู่ข้างนอก เป็นหนึ่งชายวัยกลางคนกับสองชายชรา
“พวกท่านเป็นใคร?” เหลิ่งหวายืนถามตรงประตู
“พวกเราเป็นคนจากตลาดมืด” ชายวัยกลางคนตอบ สายตามองไปด้านใน มีความตื่นเต้นรางๆ
เหลิ่งหวาได้ยินว่าเป็นคนตลาดมืดก็ตกใจ ก่อนจะได้ยินเสียงนายท่านลอยมาจากด้านใน
“ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ!”
“เชิญเข้ามาขอรับ” เหลิ่งหวาหันข้างไปเล็กน้อย หลังเชิญทั้งสามเข้าไ