่นี่นัก อยากจะหาคนคนหนึ่งในเมืองหลวงนี้ไม่ง่ายดายเพียงนั้น”
คุณชายชุดแดงได้ยินเช่นนี้ สีหน้าก็คร่ำเครียด สะบัดแขนเสื้อ เอ่ยว่า “เช่นนั้นก็ไปตลาดทหารรับจ้างปล่อยภารกิจไป ข้าไม่เชื่อว่าจะลากคนคนนั้นออกมาไม่ได้!”
ชายชุดเทาได้ยินคำพูดนี้ ก็ลังเลสักพัก บอกว่า “คนคนนั้นคงมีเส้นสายอยู่บ้าง ทำเช่นนั้นเกรงว่าจะไม่เหมาะ”
“ไม่เหมาะ?” คุณชายชุดแดงเอ่ยอย่างโกรธเคือง “ความแค้นนี้ไม่ได้ระบาย ข้าถึงจะรู้สึกว่าไม่เหมาะ!” กล่าวจบก็เดินไปข้างนอก
ชายชุดเทาเห็นเช่นนี้ สายตาคมกริบเหลือบมองหญิงบนพื้น แล้วหมุนตัวออกไปอย่างเย็นชา
สุดท้ายก็ไปปล่อยภารกิจไว้ที่สมาคมทหารรับจ้างจริงๆ และจะตามหาเฟิ่งจิ่วออกมา
ส่วนฝั่งตะวันตกเมืองทางนั้น เฟิ่งจิ่วกินอาหารในร้านแผงลอย ส่วนอสูรกลืนเมฆานอนอยู่ข้างกัน เหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวาสองคนไปสอบถามข้อมูลยังไม่กลับมา
ข่าวจากสมาคนทหารรับจ้างในเมืองหลวงมีประสิทธิภาพที่สุด แทบพูดได้ว่าหลังปล่อยภารกิจออกไป ก็มีคนรับภารกิจนี้ เทียบกับคนต่างถิ่นแล้ว พวกเขารู้ชัดเจนยิ่งว่าจะตามหาคนคนหนึ่งในเมืองหลวงนี้ได้อย่างไร
ดังนั้นเมื่อคนสมาคมทหารรับจ้างเห็นหนุ่มน้อยชุดแดงที่นั่งกินอาหารในร้านแผงลอยตรงฝั่งตะวันตกเมือง ก็สั่งคนส่งข่าวกลับไป ส่วนตนเองคอยจับตามองอยู่ไม่ไกล
ด้วยความเฉียบแหลมของเฟิ่งจิ่ว เมื่อคนพวกนั้นจ้องมองเธอก็รู้แล้ว เพียงแต่มาถึงที่นี่ครั้งแรกใครจะมาเพ่งเล็งเธอ? เห็นศัตรูไม่ปรากฏตัว
