ดังนั้นจึงไม่สนใจ หลังกินอาหารเสร็จก็นั่งดื่มชารอพวกเหลิ่งซวงกลับมา
แต่นึกไม่ถึงว่ายังไม่ทันรอเหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวาสองคน คุณชายชุดแดงคนนั้นก็มารอเสียแล้ว
“เด็กหนุ่มคนนั้นกระมัง?” ทหารรับจ้างคนหนึ่งชี้ไปยังเฟิ่งจิ่วที่นั่งในร้านแผงลอย พลางเอ่ยถามคุณชายชุดแดงกับชายวัยกลางคน
คุณชายชุดแดงไม่เคยเจอเฟิ่งจิ่ว จึงมองไปยังชายวัยกลางคน หลังเขามองไปแวบหนึ่งก็พยักหน้า “ถูกต้องขอรับ” กล่าวจบยังมอบรางวัลให้ทหารรับจ้างคนนั้น
ทหารรับจ้างรับรางวัลไป แล้วฉีกยิ้มกว้าง “ครั้งหน้ามีภารกิจเช่นนี้อีกก็อย่าลืมมาหาข้า” พูดจบถึงจะจากไปอย่างผ่าเผย
………………………………………………….
ตอนที่ 872 เจ้าของอสูรน้อย
คุณชายชุดแดงเดินเข้าไป แทบจะยังไม่ทันเข้าใกล้ข้างกายเฟิ่งจิ่ว แส้ในมือก็ฟาดไปทางนาง ขณะเดียวกันยังก่นด่าว่า “เจ้าคนไม่ดูตาม้าตาเรือ!”
“ฟิ้ว!”
แส้สะบัดมาอย่างกะทันหัน เฟิ่งจิ่วหลบออกทันที มองไปยังคนสวมชุดแดงนั้น แล้วขมวดคิ้วโดยฉับพลัน เอ่ยปากโดยไม่เกรงใจ
“หญิงบ้า เจ้าเป็นบ้าอะไรเนี่ย?”
คุณชายชุดแดงที่เป็ยหญิงแต่งกายชายได้ยินคำพูดเฟิ่งจิ่วก็โมโห “ทำร้ายคนของข้ายังกล้าโอหังอยู่ที่นี่อีก! ดูสิว่าข้าจะจัดการเจ้าอย่างไรดี!” สิ้นเสียง ขณะตวัดแส้กลับมากลิ่นอายพลังวิญญาณก็พุ่งพล่าน แล้วเหวี่ยงออกไปอีกครั้งเสียงดัง ฟาดไปยังใบหน้าเฟิ่งจิ่ว
นางคิดว่าหนุ่มน้อยคนนี้หน้าตางดงามกว่านางที่เป็นผู้หญิงหลายเท่า ซ้ำยังสวมชุดแดงเหมือนกัน
