ช่างขัดหูขัดตาเป็นที่สุดจริงๆ อีกทั้งในใจยังขุ่นเคือง จึงอยากทำลายใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ตินั่นเสีย
เฟิ่งจิ่วเพียงได้ยินคำพูดนี้ แล้วมองชุดแดงบนร่างนาง เดาได้ว่าเป็นคนคนนั้นที่ขว้างเงินมา แต่นึกไม่ถึงว่าคุณชายชุดแดงที่ว่าจะเป็นหญิงแต่งชายเหมือนกัน แต่การแต่งหน้ามีข้อบกพร่องมากเกินไป กลิ่นอายผู้หญิงทั่วร่าง แวบเดียวก็มองออกว่าเป็นผู้หญิง
แส้ตวัดออกมาเสียงดัง พร้อมด้วยกลิ่นอายพลังวิญญาณฟาดกระทบโต๊ะไม้เล็กนั้นแตกเป็นสองส่วน สามีภรรยาร้านแผงลอยตกใจเสียจนกอดกันหลบไปด้านหลัง
อสูรกลืนเมฆาที่เดิมทีนอนอยู่ข้างๆ เห็นภาพเช่นนี้ก็ลุกขึ้นมา ลูกหนังเล็กก้อนกลมโก่งตัวเล็กน้อยราวกับเม่นตัวหนึ่ง เส้นขนทั่วร่างตั้งขึ้นมา ดวงตาดุร้ายกระหายเลือดจ้องมองหญิงชุดแดงผู้จองหอง ปากเปล่งเสียงคำรามเบาๆ เหมือนเปล่งออกมาจากทั้งจมูกและลำคอ ฟังแล้วคล้ายเสียงคำรามเบาๆ ของสัตว์ร้าย
ชายวัยกลางคนชุดเทาที่ตามมาจากด้านหลังมองอสูรกลืนเมฆา ในดวงตาฉายแววแปลกใจ เพราะมองไม่ออกว่าสัตว์เลี้ยงตัวนี้คือสัตว์อสูรชนิดใด เห็นรูปร่างขนปุกปุย ทั้งคล้ายและไม่คล้ายสุนัข เหมือนสิงโตแต่ยังไม่ใช่สิงโต
“เจ้าหมา ไสหัวไป!”
เฟิ่งจิ่วหลบออกไปได้ หญิงชุดแดงที่ตีไม่โดนเขายิ่งโกรธจัด จึงเอาความโกรธไปลงยังร่างอสูรกลืนเมฆาที่แยกเขี้ยวอยู่ข้างๆ ฟาดแส้ไปทางมัน
“ไม่ได้ขอรับ!”
ชายวัยกลางคนตะโกนเสียงดัง ห้ามไม่ให้นางฟาดแส้ไปทางสัตว์เลี้ยงตัวนั้น เพราะเขาเห
