รงว่าคงจัดการไม่ได้จริงๆ
“เวลาครึ่งปีก็มากพอแล้ว” ดวงตาดำสนิทฉายประกายดุร้าย “ปล่อยพวกเขาผยองไปอีกครึ่งปี ครึ่งปีให้หลังข้าจะทำให้พวกเขาหายไปจากโลกนี้แน่!”
เริ่นเสียงได้ยินเช่นนี้ ใจก็ผ่อนคลายเล็กน้อย นายท่านบอกว่าครึ่งปีก็ฟื้นพลังได้ เช่นนั้นเวลาที่ฟื้นสภาพกลับมาจริงๆ น่าจะไม่ต้องถึงครึ่งปี เช่นนี้ก็ดี หากอยู่ในสภาพนี้นานนัก เขาที่พละกำลังลดลงไปมากจะอันตรายเกินไป
“นายท่าน เช่นนั้นอีกครึ่งปีท่านกลับไป ข้าควรต้องกลับไปช่วยด้วยหรือไม่?”
“รอนางไปแปดจักรวรรดิใหญ่แล้ว เจ้าค่อยกลับไป อยู่ที่นี่หากนางมีปัญหาอะไร เจ้าช่วยได้บ้างข้าจะวางใจกว่า”
“แต่ภูตหมอไม่ให้ใครติดตามข้างกายนะขอรับ” เขาเอ่ยอย่างจนปัญญาอยู่บ้าง “ครั้งก่อนเกิดเรื่องนั้น ท่านดูสิ หากนางยอมให้คนคุ้มกันในที่ลับสักสองสามคน คงไม่เกิดปัญหาใหญ่เพียงนั้นขึ้น ว่ากันตามตรง นิสัยของนางก็คล้ายกับท่านอยู่นิดหน่อย”
“เรื่องราวมีสองด้านเสมอ ไม่ประสบอันตรายก็ไม่เติบโต ครั้งก่อนประสบเรื่องเช่นนั้น พลังของนางก็บรรลุขั้นแล้ว นี่เป็นเรื่องดี นางคิดทำอย่างไรก็ปล่อยไป เจ้าคอยจับตามองในมุมมืดเป็นพอ”
……………………………………………
