ัวหดเล็กลง ก่อนหัวเราะลั่นขึ้นมาอย่างกลั้นไม่อยู่
“ฮ่าๆๆ นายท่าน ข้าได้ยินฮุยหลางบอกว่าท่านแก้พิษเหมันต์พันปีแล้ว แต่พละกำลังลดลงอย่างมากเพราะสูญเสียวรยุทธ์ แม้แต่ร่างกายยังถูกเปลี่ยนกลับไปตอนยังอายุสามสี่ขวบ เดิมทียังไม่เชื่อ แต่สภาพนี้ช่างเหมือนตอนเด็กๆ อย่างกับแกะจริงๆ”
พวกเขาเป็นคนแปดจักรวรรดิใหญ่เหมือนๆ กัน นายท่านตอนอายุสามสี่ขวบเขายังไม่รู้จัก แต่จำหน้าตาตอนอายุห้าหกขวบได้ ชัดเจนว่าเหมือนกับตอนนี้
“ข้าว่านะ หน้าตาท่านเป็นเช่นนี้ภูตหมอจำได้หรือไม่? ท่านได้บอกภูตหมอไหม?” เขายิ้มถามอย่างอดไม่ได้ เดาว่าอย่างไรนางคงไม่คิดว่าเขาจะกลายเป็นเด็กน้อยกระมัง? ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องที่มีกันบ่อย และไม่ค่อยปกตินัก
“หัวเราะพอหรือยัง พอแล้วก็พูดธุระมา” เด็กน้อยเอ่ยหน้าเคร่งเครียด เสียแต่ใบหน้าเล็กแม้จะถมึงทึงก็ไม่มีแรงสะเทือนเลย
“ขอรับๆๆ”
เขาเพียงยิ้มและปรับท่าที บอกว่า “ตอนนี้ทางนั้นไม่ต้องเป็นห่วง แต่แกล้งป่วยไปเกรงว่าคงปกปิดไม่ได้นานนัก โดยเฉพาะพวกเขายังหาเรื่องจับผิดอยู่ตลอด สายภายในที่พวกเขาส่งมายังหาไม่พบ ดูจากวิธีการของพวกเขา นายท่านมีเวลาแค่ครึ่งปีก็แก้ไขได้ แต่ในครึ่งปีวรยุทธ์ท่านจะฟื้นกลับมาได้หรือไม่?”
เขาถามอย่างกังวลเล็กน้อย นี่เป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งศัตรูก็ไม่ธรรมดา วรยุทธ์ของนายท่านสูญเสียไปยังดี ยามนี้เป็นเช่นนี้ พลังลดลงไปมาก หากพวกเขารู้เรื่องเข้าเก
