หลังคุยกับท่านปู่แล้วถึงจะกลับมาพายมราชน้อยไปยังตำหนักภายในวังหลังของเธอ กลับเห็นว่าเด็กน้อยเม้มปากเงียบมาตลอดทาง ก้มหน้าเล็กน้อยไม่รู้เป็นอะไร
ดังนั้นเธอจึงยิ้มถาม “เป็นอะไรไป ไม่เห็นเจ้าปริปากมาตลอดทาง ไม่ได้ชมดอกไม้ไฟเป็นเพื่อนเจ้าถึงตอนสุดท้ายเลยไม่ร่าเริงใช่หรือไม่?”
“ไม่ใช่”
เขากล่าวแล้วเงยหน้ามองเธอ ใบหน้าเล็กที่ตึงเครียดมีความกังวลซึ่งยากจะปิดบัง “คลอดลูกอันตรายนัก ทีหลังเจ้าไม่ต้องคลอดหรอก”
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำพูดนี้ก็อึ้งไปพักหนึ่ง จากนั้นค่อยส่งเสียงหัวเราะลั่น
………………………………………………….
ตอนที่ 846 สูญเสียวิชายุทธ์
“เด็กน้อย เจ้าจะไปเข้าใจอะไร”
เธอส่ายหน้ายิ้มเอ่ย “ตอนนี้เจ้ายังเด็ก ไม่เข้าใจหรอก เรื่องนี้เจ้าก็ไม่ต้องเข้าใจ รออีกหน่อยโตไปจะรู้เอง” กล่าวแล้วยังคงหลุดหัวเราะอย่างกลั้นไม่ไหว ไม่นึกว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้จากปากเขา
ไม่รู้จริงๆ ว่าในศีรษะเล็กๆ กำลังคิดอะไรบ้างกันแน่ ทำไมถึงโพล่งคำเช่นนี้ออกมา?
เมื่อกลับไปถึง เฟิ่งจิ่วที่อาบน้ำเสร็จหลับไปตั้งแต่หัวค่ำเพราะอาการเหนื่อยล้าหลังผ่าตัด ส่วนเด็กน้อยที่นอนข้างกายกลับลืมตาขึ้นหลังจากเธอหลับสนิท พอยื่นมือกดจุดลมปราณเธอดูแล้วก็ลุกขึ้น อาศัยความมืดยามค่ำคืนออกไปข้างนอกอย่างเงียบเชียบ
ภายในภูเขาหลังพระราชวัง เริ่นเสียงกำลังเดินไปมาตรงนั้น เมื่อเห็นร่างเล็กๆ เดินมาก็เร่งฝีเท้าเข้าไปรับหน้าทันที เขาพินิจมองสักพัก จับจ้องนายท่านที่ต
