อนนั้นตนเองไม่ได้ถอดใจเพราะ ‘ชื่อเสีย’ ของแม่สามี ไม่อย่างนั้นถ้าต้องไปอยู่ในครอบครัวที่มีแม่สามีแบบหญิงปากสว่าง นางคงได้ร้อนใจจนขาดใจตายเลยทีเดียว
“เมื่อก่อนมีแต่อาหย่งหนิงทำนากระมัง? หญิงปากสว่างไม่ได้มายุ่งอะไรมาก ถ้านางเข้ามายุ่งย่ามแบบนี้ ไม่รู้ว่าอาหย่งหนิงต้องลำบากขนาดไหน” หลินซื่อพูดขึ้นมา
หลิวซื่อไม่มีโอกาสไปชมความครึกครื้น ได้ยินคนอื่น ๆ คุยกันอย่างนั้นก็สงสัยใคร่รู้ยิ่งนัก รบเร้าให้พวกเขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง
พอได้ฟังสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว นางก็ถึงกับอึ้ง “จริงรึ นางโง่ขนาดนั้นเลย?!”
ที่ผ่านมา นางเพียงรู้สึกว่าหญิงปากสว่างน่ารำคาญ จ้องแต่จะหาเรื่องแม่สามี คิดไม่ถึงเลยว่า…หญิงเฒ่าคนนั้นจะไม่มีสมองได้ขนาดนี้?
สวรรค์ทรงโปรด ดีนะที่ข้าไม่ได้แต่งเข้าบ้านนาง!
จากนั้นก็เหลือบมองหลิ่วซื่อ
นางคิดว่า จากความเข้าใจที่นางมีต่อหลิ่วซื่อ รู้สึกว่าพี่สะใภ้ใหญ่ยังฉลาดกว่าหญิงปากสว่างเสียอีก
หลิ่วซื่อ “…”
รู้สึกเหมือนต่อไปที่บ้านจะครึกครื้นกว่าเดิมเสียอีก คิดไปเองหรือเปล่านะ?
จากนั้นทุกคนก็คุยกันเกี่ยวกับเรื่องหญิงปากสว่างกันอย่างออกรสออกชาติอยู่พักใหญ่
เย่อวี๋หรานไม่ได้ห้ามปราม หลังจากทุกคนพูดไปได้พอสมควรแล้วจึงเกริ่นขึ้นมาว่า “ในเมื่อทุกคนคิดว่าหญิงปากสว่างโง่ แล้วพวกเจ้าคิดว่าทำไมนางถึงทำเรื่องโง่เขลาแบบนี้?”
“คนเราไม่อาจแสร้งทำเป็นเข้าใจในเรื่องที่ไม่รู้ ถ้าไปทำอะไรซี้ซั้วส่งเดช เ
