นักเพคะ” หมอตำแยคนนั้นกล่าวแล้วรีบร้อนกลับเข้าไป
ได้ยินเช่นนี้ เฟิ่งเซียวขมวดคิ้ว สั่งองครักษ์ตระกูลเฟิ่งไปตามลูกสาวเขากลับมาโดยเร็ว แล้วรออยู่ด้านนอกนี้ ไม่นานนักก็เห็นบิดาที่หน้าซีดขาวถูกกลุ่มคนผลักออกมา
ครั้นเห็นบิดาขวัญหนีดีฝ่อและมีสีหน้าโทษตัวเอง เขาเข้าไปบอกว่า “ท่านพ่อ ท่านไม่ต้องกังวล ไม่เป็นไรหรอก”
“ข้าผิดเอง ข้าควรไปเป็นเพื่อนนาง หากข้าไปด้วยนางคงไม่หกล้ม”
ท่านผู้เฒ่าพูดพึมพำ ในใจโทษตัวเองไม่หยุด ทันใดนั้นก็จับมือเฟิ่งเซียวไว้ ถามอย่างเคร่งเครียดว่า “ซู่ซีคงไม่เป็นไรกระมัง? นางจะไม่เป็นไรใช่ไหม? นางร้องว่าเจ็บท้องตลอดเลย…”
………………………………………………….
ตอนที่ 842 อันตราย คลอดยาก
เฟิ่งเซียวเห็นเช่นนี้ก็ปลอบใจ “ไม่เป็นไรๆ หมอตำแยบอกว่าแค่คลอดก่อนกำหนด ไม่เป็นอะไรหรอก อีกทั้งข้าส่งคนไปตามเสี่ยวจิ่วกลับมาแล้ว คงไม่มีเรื่องอะไร ไม่ต้องกังวล”
ท่านผู้เฒ่าได้ยินเช่นนี้ใจถึงจะนิ่งลง แต่ยังคงเดินไปมาพลางเฝ้าคอยอย่างกังวล ยามได้ยินเสียงร้องเจ็บปวดรวดร้าวแต่ละเสียงที่ดังมาจากด้านใน ทั้งตัวเขาแข็งเกร็ง หัวใจก็หวั่นๆ ขึ้นมา
เมื่อเวลาผ่านไป หลังจากนั้นครึ่งชั่วยาม หมอตำแยคนหนึ่งลนลานออกมารายงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “จักรพรรดิหลวง ผู้ครองแคว้น พระพันปีหลวงคลอดยาก ทารกไม่กลับหัว ตำแหน่งไม่ถูกต้อง หนำซ้ำเป็นไปได้มากว่าสายสะดือจะพันคอทารก หากคลอดออกมาอาจ…”
“คะ คลอดยาก?”
ได้ยินคำพูดนี้แล้ว ท่านผู้เฒ่
