ำนักศึกษา ก็พักอยู่บ้านหลายๆ วันสิ ปู่เจ้าพูดถึงเจ้าบ่อยๆ บอกว่าเจ้าไปตั้งหนึ่งปี ก่อนหน้านี้ไม่เคยจากบ้านไปไกลและนานเพียงนี้ จึงกังวลอยู่ตลอดว่าเจ้าจะกินไม่อิ่มหรือถูกรังแกข้างนอก”
เธอได้ยินก็หัวเราะร่า “ที่ผ่านมาข้ารังแกคนอื่นมากกว่า ไหนเลยจะมีคนมารังแกข้าได้?”
“เด็กคนนี้หน้าตางดงามจริงๆ น่าจะเพิ่งสามสี่ขวบกระมัง?” นางมองยมราชน้อยที่ยืนเงียบอยู่ด้านข้าง เพราะตนเองจวนจะเป็นแม่คนแล้ว พอเห็นเด็กน้อยเลยยิ่งเอ็นดูเป็นพิเศษ
ด้วยเหตุนี้นางจึงหยิบผลไม้ชิ้นเล็กสีแดงสดบนโต๊ะมายื่นให้เขา พูดเสียงอ่อนโยนว่า “มา ข้าให้เจ้า”
………………………………………………….
ตอนที่ 840 การฟื้นคืนจากยาคงรูปลักษณ์
“ขอบคุณมากขอรับ” เขาก้าวเข้าไปรับผลไม้ จากนั้นกล่าวขอบคุณแล้วไปยืนข้างกายเฟิ่งจิ่ว
ซู่ซีเห็นดังนั้นก็ยิ้มเอ่ยอย่างกลั้นไม่อยู่ “เด็กคนนี้ว่าง่ายจริงๆ”
“เขาชื่อยมราชน้อย เป็นน้องชายของสหายข้า ช่วงนี้มอบหมายให้ข้าดูแลเจ้าค่ะ”
เฟิ่งจิ่วยิ้มกล่าวพลางเอื้อมมือไปโอบเด็กน้อยมาไว้ในอ้อมแขนตัวเอง ก็เห็นเด็กน้อยจอมหยิ่งมีสีหน้าไม่สบอารมณ์ ใบหูแดงก่ำท่าทางกลับระรื่นอย่างยากจะปิดบัง
ทุกคนเห็นแล้วบนใบหน้าต่างมีรอยยิ้ม เพียงรู้สึกว่าเด็กคนนี้แปลกจริงๆ และเหมือนว่าจะติดเฟิ่งจิ่วมาก ในความระรื่นจากอากัปกิริยาสนิทสนมกับเฟิ่งจิ่วยังมีความเล่นแง่กันบางส่วน
ทุกคนคุยกันสักพัก เพราะไม่ได้กลับมานาน คืนนี้เฟิ่งจิ่วจึงอยู่พักในวัง หลังจากล
