มือง นางกลับมาแล้วจะได้กลับมารายงาน ไม่ต้องให้ข้ารออยู่ตลอดเช่นนี้” ท่านผู้เฒ่าเดินไปมา พลางบอกอีกว่า “ไม่รู้ว่านางกลับมาครั้งนี้จะพักนานแค่ไหน แม่หนูคนนี้ไปตั้งหนึ่งปี ไม่รู้อยู่ข้างนอกจะผอมลงหรือไม่?”
เฟิ่งเซียวเห็นดังนั้นก็ยิ้มกล่าว “ท่านพ่อ เสี่ยวจิ่วทางนี้ท่านไม่ต้องกังวลไป แต่ทางท่านแม่ต้องดูแลมากๆ หน่อย นางใกล้ถึงเวลาคลอดแล้ว ตอนนี้จำไว้ว่าอย่าห่างจากนางเชียว”
เมื่อนึกถึงว่าอีกไม่นานเขาจะมีน้องชายหรือน้องสาวเพิ่มมาอีกคน หนำซ้ำน้องชายหรือน้องสาวคนนี้ยังอ่อนกว่าลูกสาวของตนเกือบสิบกว่าปี ในใจเขาก็มีความรู้สึกนับร้อยพัน
ทั้งทอดถอนใจและยินดี นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเขาอยู่มาครึ่งค่อนชีวิตแล้ว ยังจะมีน้องชายน้องสาวเกิดใหม่อีก ความรู้สึกเช่นนี้ช่างแปลกใหม่จริงๆ
“ไม่เป็นไร ซู่ซีคำนวณแล้ว คงฉลองปีใหม่เสร็จถึงจะคลอด” เขาโบกๆ มือพลางกล่าว “ยิ่งไปกว่านั้น หมอตำแยอะไรก็ล้วนเตรียมไว้เรียบร้อย ไม่มีทางพลาดหรอก”
“ไม่รู้พวกเขาบอกข่าวดีนี้กับเสี่ยวจิ่วหรือยัง ว่านางจะมีน้าหรืออาตัวน้อยเพิ่มมาอีกคน?” เฟิ่งเซียวเอ่ยถึงตรงนี้ก็หัวเราะขึ้นมา
ผู้เฒ่าเฟิ่งยิ้มเก้อเขิน ใบหน้าร้อนผ่าวเล็กน้อย แก่ถึงเพียงนี้ยังจะมีลูกอีก พูดขึ้นมาแล้วผิวหน้าก็ออกจะ…
“เช่นนั้นข้าจะกลับไปก่อน แม่หนูเฟิ่งกลับมาอย่าลืมบอกข้าด้วยละ” เขากล่าวจบก็รีบร้อนหมุนตัวเดินออกไป
เฟิ่งเซียวเห็นแล้วส่ายหน้ายิ้มๆ เดินเอามือไพล่หลังออกไป กำลัง
