ปัญหา ดังนั้นจึงทิ้งไว้ทางนั้นไม่พากลับมาด้วย”
“เหล่าไป๋พูดภาษามนุษย์ได้? มันกลายเป็นสัตว์เทวะแล้วหรือ?”
เหลิ่งหวายิ้มตอบ “เปล่าขอรับ แต่ได้ยินว่าหลังกินยาอายุวัฒนะที่นายท่านหลอมกลั่นก็พูดได้”
“ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง เอาเถอะ! พวกเจ้าก็เข้าไปด้วยสิ! กลับมาเหนื่อยๆ ต้องพักผ่อนเสียหน่อย” เขายิ้มกล่าว จากนั้นเข้าไปด้านในพร้อมกับพวกเขาสองคน
ภายในตำหนัก ผู้เฒ่าที่ได้ยินว่าเฟิ่งจิ่วกลับมาแล้วมายังด้านหน้า ยังไม่ทันถึงตำหนักหน้าก็พบเฟิ่งจิ่วระหว่างทาง เมื่อเห็นหลานสาวที่สวมชุดสีแดงสะดุดตา เขาเผยรอยยิ้มเอ็นดูออกมาทันที
“แม่หนูเฟิ่ง เจ้ากลับมาจนได้”
“ท่านปู่” เฟิ่งจิ่วขานเรียก มองท่านปู่ที่เป็นเหมือนชายวัยกลางคน เห็นใบหน้าเขาแดงเปล่งปลั่ง สีหน้าใช้ได้ ก็รู้ว่าสุขภาพร่างกายเขาไม่เลว
ใช่สิ เขาในยามนี้คงไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
ก่อนหน้านี้ท่านปู่ยังความจำเสื่อมเป็นระยะๆ เธอรักษาหายไปนานแล้ว พลังตอนนี้ก็อยู่ระดับจักรพรรดินักรบ ถือได้ว่าเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในแคว้นระดับเก้านี้ ซ้ำยังมีหญิงงามเคียงข้าง ร่างกายและจิตใจย่อมเป็นสุขยิ่ง สีหน้าดียิ่งนัก
“ข้าเพิ่งพูดอยู่ว่าจะขึ้นปีใหม่แล้วทำไมเจ้ายังไม่กลับมา กำลังพูดก็ได้ยินว่าเจ้ามาถึงวังเรียบร้อย กลับมาก็ดีแล้วๆ” เขาพยักหน้า สายตาที่มองหลานสาวเต็มไปด้วยความรักใคร่และห่วงใย
………………………………………………….
