มเข้ามาถึงจะหลับสนิทไป
หลังอาบน้ำเสร็จเฟิ่งจิ่วสวมชุดซับในเข้ามาพลางเช็ดๆ เส้นผม เห็นเด็กน้อยคนนั้นนอนอยู่ด้านนอกของเตียง ก็ส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ ยิ้มพลางเข้าไปหมายจะขยับเขาไปด้านใน
ขณะที่เธอโน้มตัวแตะเขา เด็กน้อยที่เดิมทีหลับสนิทลืมตาขึ้นมาทันที ความดุดันที่เปล่งจากนัยน์ตานั้นทำให้เธอพลันตกใจ ในชั่วพริบตานั้นเหมือนเห็นว่าเด็กน้อยจะลงมือโจมตี แต่หลังจากเห็นว่าเป็นเธอ ความดุดันในดวงตาถึงจะหายไปแล้วกลับสู่สภาพเช่นก่อนหน้า
“อาบน้ำเสร็จแล้วหรือ?” น้ำเสียงไร้เดียงสาเอ่ยถามด้วยอาการงัวเงีย
“ใช่” เธอขานรับ มองเขาพลางบอก “เจ้านอนข้างใน ข้าจะนอนข้างนอก”
“ข้าเป็นผู้ชายต้องนอนข้างนอก เจ้าเป็นผู้หญิงต้องนอนข้างใน”
เธอได้ยินเสียงเด็กน้อยบอกว่าเขาเป็นผู้ชาย ก็อดเผยรอยยิ้มไม่ได้ “ข้าเป็นผู้ใหญ่ เจ้าเป็นเด็ก เด็กนอนข้างนอกหากกลิ้งลงเตียงจะตกลงไป เด็กดี ไปนอนข้างในไป”
เห็นเช่นนี้เขาก็คิดๆ ดู แล้วถึงจะขยับไปข้างใน จากนั้นค่อยตบๆ ตรงที่ตนเคยนอน “ข้าช่วยเจ้าอุ่นเตียงอย่างดีแล้ว นอนเถอะ!”
มุมปากเฟิ่งจิ่วกระตุก มองเขาแวบหนึ่งถึงจะนอนลงไป ถามว่า “ใครสอนเจ้า แม้แต่อุ่นเตียงก็ยังรู้?” ระหว่างพูดก็ดึงผ้าห่มมาคลุม หาวแล้วบอกว่า “นอนเร็วหน่อย พรุ่งนี้พวกเราจะไปแล้ว”
“อืม” เด็กน้อยขานรับ พลิกตัวหันหน้ามาทางเฟิ่งจิ่ว และแขนเล็กยื่นออกไปโอบเอวเธอไว้ ถึงค่อยหลับตาอย่างพอใจยิ่ง
ท่าทางสนิทสนมเป็นธรรมชาตินั้นทำให้เฟ
