ิ่งจิ่วตกใจเล็กน้อย ดวงตาที่เดิมทีหลับลงแล้วเปิดขึ้นมาอีกครั้ง มองเด็กน้อยที่อิงแอบข้างกาย แขนเล็กๆ นั้นยังโอบกอดเธออย่างสนิทสนมและเป็นธรรมชาติ หัวใจจึงสั่นไหวเล็กน้อย
เด็กคนนี้ให้ความรู้สึกแปลกมากจริงๆ มักจะรู้สึกเหมือนว่ามีตรงไหนไม่ถูกต้อง แต่กลับพูดออกมาไม่ถูก
เธอสะบัดหัวไม่คิดอะไรมากอีก เมื่อความง่วงถาโถมเข้ามา ก็กอดคนข้างกายหลับลึกไป…
นอนจนถึงฟ้าสว่าง เมื่อเธอตื่นขึ้นมาลืมตาอย่างงัวเงียและรู้สึกถึงมือตรงเอวก็ตกใจ สักพักถึงจะนึกได้ พอก้มหน้าลงมอง ใบหน้าเด็กน้อยที่งดงามและคุ้นเคยสะท้อนสู่สายตาอีกครั้ง
………………………………………………….
ตอนที่ 830 กลับบ้านฉลองปีใหม่
เขารู้สึกถึงสายตาที่พินิจมองถึงได้ตื่นขึ้นมา ครั้นลืมตาก็สบเข้ากับแววตาของเฟิ่งจิ่วที่วาบไหวเล็กน้อย เห็นเธอมองมาก็มองเธอโดยไม่ขยับเขยื้อนเช่นกัน
ขณะดวงตาสบประสาน คล้ายว่ามีอะไรบางอย่างแวบผ่านในก้นบึ้งหัวใจของเฟิ่งจิ่ว ความรู้สึกคุ้นเคย ความคิดที่น่าเหลือเชื่อ ทำให้ร่างกายเธอนิ่งค้างไปหมด เธอจ้องมองเขาเนิ่นนาน ก่อนริมฝีปากขยับเรียก “ท่านอา?”
แววตาของเด็กชายสั่นไหวเล็กน้อย แต่ไม่ตอบกลับ ยังคงทำแค่ใช้ดวงตาดำสนิทนั้นมองเธอ
“เซวียนหยวนโม่เจ๋อ?” เธอขานเรียกอีกครั้ง สายตาจับจ้องดวงตาเขา ไม่พลาดจากสีหน้าอารมณ์ของเขา
เด็กน้อยขยับปากเหมือนกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินเสียงพูดกับตัวเองดังมา จึงกลืนคำพูดในปากกลับไปเสียอย่างนั้น
“คงเป็นไปไม
