? จะไม่ไปบอกคนนอก?
ยามนี้เธออดไม่ได้ที่จะสงสัย หากหมอนี่รู้ว่าแม้แต่ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณเธอยังฆ่าได้ ไม่รู้จะมีความมั่นใจมากเพียงนี้และเอ่ยคำพูดน่าขันเช่นนี้ออกมาหรือไม่?
แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไร จากคำพูดของเขาก็รู้ได้ว่าคนผู้นี้ไม่มีเจตนาร้ายอะไร เดาว่าเป็นแค่คนที่ค่อนข้างกระหายการต่อสู้
“อยากสู้กับข้าจริงหรือ?” เธอเลิกคิ้วมองเขา
“ถูกต้อง”
“แต่ข้าไม่ค่อยชอบลงมือกับใครโดยใช่เหตุ” เธอขบคิดในใจ มองสีหน้าเขาที่เคร่งเครียดขึ้นมาพลางยิ้มเอ่ยอย่างหยอกล้อ “แต่ให้สู้กับเจ้าก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แค่ไม่รู้ว่าเจ้าจะกล้าเดิมพันกับข้าหรือไม่?”
“หากเจ้าแพ้จากนี้ไปข้าคืออาจารย์เจ้า หากข้าแพ้ต่อไปข้าจะเป็นคนรับใช้ให้เจ้า เป็นอย่างไร?” เธอสนใจขึ้นมาทันที โอวหยางซิวคนนี้รูปร่างไม่เลวเลย พรสวรรค์ก็ไม่แย่ หากมีคนเช่นนี้เป็นลูกศิษย์ ฮิๆ เหมือนว่าจะไม่เลวเลยจริงๆ
โอวหยางซิวได้ยินเช่นนี้ก็หลุดหัวเราะ “ข้าตอบรับ! แต่ว่าข้าขอเตือนเจ้า ข้าถึงระดับสร้างรากฐานขั้นสุดท้ายแล้ว”
“อืมๆ ข้ารู้แล้วๆ เจ้ายอมรับเป็นพอ” เธอพยักหน้า ยิ้มราวกับจิ้งจอกที่มีชัย เวลาต่อมาก็ลงมือทันทีโดยไม่แม้แต่จะคิด
โอวหยางซิวเห็นเช่นนี้ ขณะที่กลิ่นอายในร่างพลันพุ่งพล่านและกำลังจะสู้ตอบ ร่างกายกลับแข็งทื่อ ดวงตาเบิกโตอย่างเหลือเชื่อ นัยน์ตายังมีแววยากจะเชื่อ…
“เด็กดี เรียกอาจารย์ให้ฟังหน่อยซิ” เฟิ่งจิ่วยืนอยู่ด้านหลังเขา แขนข้างหนึ่งรั
