ตอนที่ 817 ชดใช้ข้าด้วยยาทิพย์ + ตอนที่ 818 เสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์ตอนที่ 817 ชดใช้ข้าด้วยยาทิพย์
“ท่านเจ้าสำนัก ท่านดูข้าสิ ท่านดูข้า ตอนนี้เฟิ่งจิ่วทำร้ายข้าเช่นนี้ ท่านเจ้าสำนัก นี่เป็นยาอายุวัฒนะที่เขาหลอมกลั่น เขาต้องมีวิธีกลั่นยาแก้ออกมาได้แน่ๆ ท่านเจ้าสำนัก…” อาจารย์โอสถหวงก้าวไปตรงหน้าเจ้าสำนัก ดึงอีกฝ่ายไว้หวังว่าเขาจะสั่งให้เฟิ่งจิ่วกลั่นยาแก้
เจ้าสำนักถูกดึงเช่นนี้ ครั้นชำเลืองมองเรือนร่างที่คนไม่อาจมองตรงๆ นั้นอีก ผิวหน้าก็สั่นกระเพื่อมโดยพลัน เขาไอเบาๆ สะบัดแขนเหวี่ยงอีกฝ่ายออกไป จากนั้นมองเฟิ่งจิ่ว ยามกำลังจะเอ่ยปากก็ได้ยินเสียงของเฟิ่งจิ่วดังมา
“ท่านเจ้าสำนัก ท่านเป็นเจ้าสำนักศึกษาหมอกดารา ยาอายุวัฒนะเม็ดหนึ่งที่ข้ากลั่นออกมาอย่างยากเย็นถูกคนใต้อาณัติท่านกินไปแล้ว ท่านควรชดใช้ข้าด้วยยาทิพย์ใช่หรือไม่?” เฟิ่งจิ่วมองเขา หยีตายิ้มพลางเอ่ยถาม
เจ้าสำนักได้ยินเช่นนี้ก็ถลึงตา “ข้าเห็นว่าเจ้ายัดยานั่นใส่ปากเขา ทำไมกลับมาถามหายาทิพย์กับข้า?”
“นั่นเป็นยาอายุวัฒนะระดับห้า กลั่นจากยาทิพย์ล้ำค่าไม่ต่ำกว่าร้อยชนิด ระหว่างนี้เสียหายสิ้นเปลืองไปเท่าไรข้าจะไม่พูด กลั่นสำเร็จได้ไม่ง่าย อาจารย์โอสถใต้อาณัติท่านไม่เพียงหยิบจากมือข้าไปโดยไม่สนใจอะไร ซ้ำยังกำไว้แน่นไม่ให้ข้า ยาอายุวัฒนะเม็ดนั้นข้าว่าจะส่งให้คนอื่น ก็ไม่รู้ว่าหลังทำธุระส่วนตัวเขาล้างมือสะอาดหรือไม่ ถูกเขาแตะต้องเช่นนั้น ยา
