เอวจะส่งเสียงดังเตือน”
“นอกนั้น น้ำเต้าเล็กนี้แกะสลักจากไม้ต้นท้อวิญญาณบานเก้าปี และเชิญยอดนักเขียนยันต์มาสลักลายอักษร มีของล้ำค่าเช่นนี้อยู่ ภูตผีปีศาจใดๆ จะไม่กล้าเข้าใกล้เจ้า หนำซ้ำ หลังหยดเลือดแสดงเจ้าของ น้ำเต้าเล็กนี้ยังใช้เก็บผีได้ ผีตัวน้อยทั่วไปเข้าไปแล้ว ผ่านไปสามชั่วยามจะละลายกลายเป็นน้ำเลี้ยง ต่อให้เก่งกาจยังทนได้ไม่ถึงวัน”
ดวงตาเฟิ่งจิ่วเป็นประกายอย่างดีอกดีใจเพราะคำพูดนาง มองเครื่องประดับนั้นตรงเอว สีหน้าทั้งแปลกใหม่และตื่นเต้น “พี่สาว ขอบคุณสำหรับของขวัญจากท่าน ข้าชอบเหลือเกิน”
“ชอบก็ดีแล้ว เจ้าก็ต้องมอบของขวัญพบหน้าให้พี่สาวเสียหน่อยใช่หรือไม่?” นางหยิบตาไปทางเฟิ่งจิ่วพลางเอ่ยถาม
“ของขวัญพบหน้า!” เธอคิดๆ ไป “วัตถุเวทข้าไม่ค่อยน่าหยิบมาสักเท่าไร สิ่งเดียวที่ใช้ได้เดาว่าคงมีแค่สิ่งนี้” เธอล้วงยาออกมาจากในห้วงมิติสิบขวด วางลงตรงหน้านางราวกับเสนอสินค้า
“พี่สาว ข้ายังไม่ได้บอกท่านกระมังว่าข้าเป็นนักปรุงยา? พวกนี้ข้าปรุงกลั่นเอง ท่านหยิบไปใช้ได้ตามสะดวก ภายหน้ามียาใหม่ออกมาค่อยส่งมาให้ท่านอีก”
………………………………………………….
