ตรเชิญนี้ไปเถอะ!”
เธอลุกขึ้นมาหมุนตัวกลับห้องไป แน่นอนว่าไม่คิดจะไป ที่นั่นแค่เห็นก็รู้ว่าเป็นที่แปลก ใครจะว่างไปเดินเล่นถึงที่แปลกๆ เช่นนั้น? ไปรอบเดียวเกรงว่าคงเปื้อนไอวิญญาณกลับมาบ้างแหละ
เพราะไม่คิดจะไปเธอจึงลืมเรื่องนี้ไปจากสมอง หลังกลับถึงห้องยังเข้าไปฝึกบำเพ็ญในห้วงมิติ และไม่เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจสักนิด
สามคนชั้นล่างได้ยินนางบอกไม่ไปก็ไม่สนใจอีก มีเพียงเซี่ยงหวาที่เก็บบัตรเชิญนั้นไว้ คิดว่ายี่สิบกว่าคนนั้นยังมีชีวิตหรือไม่? ในใจลังเลอยู่บ้าง กลับรู้ว่าเฟิ่งจิ่วไม่ได้บอกจะสร้างปัญหาให้นางไม่ได้ ถึงอย่างไรแม้แต่ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณเข้าไปยังไม่ออกมา แล้วนางจะเป็นอย่างไร?
เฟิ่งจิ่วฝึกบำเพ็ญในห้อง เซี่ยงหวากับตู้ฝานก็เฝ้าอยู่ชั้นล่าง ส่วนไป๋เสี่ยวบอกว่าจะออกไปซื้อของเสียหน่อย ทว่ากระทั่งเวลาตอนเย็นไม่เห็นเขากลับมา สองคนคิดว่าผิดปกติ หนึ่งคนอยู่เฝ้าอีกคนออกไปตามหา แต่หาไปก็ไม่พบ สุดท้ายถึงจะเคาะประตูห้องเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วที่เปิดประตูห้องท่าทางยังมีความเกียจคร้านที่เพิ่งตื่นนอน เห็นสองคนหน้าประตูใบหน้ามีความหนักใจ ก็เลิกคิ้วโดยทันที “มีอะไร?”
“นายท่าน ไป๋เสี่ยวหายไปแล้ว” ตู้ฝานเอ่ยปากบอก
………………………………………………….
