เวลากลางคืนที่นี่ค่อยข้างน่ากลัว มีดวงไฟวิญญาณลอยไปมารางๆ เดาจากข้อมูลบนนี้ ที่นี่น่าจะเป็นหมู่บ้านผี หรือว่าคนตระกูลนี้จะเลี้ยงผีไว้ สรุปว่าเป็นสถานที่อันตรายก็แล้วกัน”
เฟิ่งจิ่วอ่านข้อมูลบนนั้น พลางฟังไป๋เสี่ยวเล่าอย่างตื่นตระหนกยกใหญ่อยู่ตรงนั้น ยิ้มอย่างอดไม่ได้ “แม้อันตรายเจ้ายังเดินออกมาจากข้างในได้ ตอนนั้นไม่โดนลากไป เจ้าไม่ต้องกังวลหรอก”
“ตอนนั้นคนคนนั้นจ้องมองเจ้าตลอด ข้าเดาว่าหากเจ้าไม่อยู่ ข้าคงโดนลากไปแน่ๆ” นึกถึงคนชุดคลุมดำที่เจอกันข้างในนั้น เขาก็ตัวสั่นโดยฉับพลัน
ผ่านไปเนิ่นนาน หลังจากเฟิ่งจิ่วปิดเอกสารก็ยื่นให้ไป๋เสี่ยว “คนวังกำเนิดสวรรค์ร้อยกว่าคนนั้นเข้าไปยังออกมาไม่ได้ พอดีเลย จะได้ไม่ต้องลงมือเสียเอง”
เธอลุกขึ้นมา ปัดๆ เสื้อคลุมพลางบอกพวกเขาว่า “พวกเจ้าหาห้องพักผ่อนกันเองเถอะ พวกเราจะพักอยู่ที่นี่สักสองวัน ลองดูสถานการณ์หากไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงค่อยไป” ระหว่างพูดก็ให้สัญญาณพวกเขาออกไป
“ขอรับ” ทั้งสามขานรับ ถึงจะเดินออกไป
………………………………………………….
