วอย่างเหลือเชื่อ
เด็กหนุ่มคนนี้รักษาแก่นพลังที่แตกร้าวได้จริงหรือ? แรงกดดันนั้นบนร่างเซี่ยงหวาไม่เหมือนเมื่อวานที่พวกเขาเห็น เวลาเพียงวันเดียววรยุทธ์ก็พัฒนากลับมาแล้วหรือ?
เมื่อสายตาตู้ฝานหลังมองผ่านจากร่างเซี่ยงหวาก็หยุดลงบนร่างเฟิ่งจิ่ว ในดวงตาฉายประกายแสง เขามองคนไม่ผิดดังคาด!
ทุกคนเบื้องหน้าเปิดทางให้ทันควัน แต่ละคนถอยไปสองฝั่ง มองพวกเขาสามคนเดินไปข้างหน้า ยามนี้ตู้ฝานคารวะไปทางทุกคน บอกว่า “พี่น้องทั้งหลาย หวังว่าครั้งหน้าเราจะได้พบกันอีก” ระหว่างพูดยังเร่งฝีเท้าตามสามคนข้างหน้าไป
“พี่ใหญ่ ท่านจะตามพวกเขาไปจริงๆ หรือ?” คนหนึ่งขวางเขาไว้ เอ่ยถามอย่างโกรธเคือง
“แน่นอน ได้ออกไปและติดตามนายท่านผู้ลึกล้ำยากหยั่งรู้ ข้าจะเลือกอยู่ในนี้ได้อย่างไร?”
ตู้ฝานเผยรอยยิ้ม มองพวกเขาแต่ละคนสายตาเผยประกายชั่วร้าย ท่าทางดุร้ายกระหายเลือดมีจิตสังหารกระจายออกมา กล่าวทันทีว่า “พี่น้องทั้งหลาย ข้าแนะนำว่าพวกเจ้าอย่าต่อสู้ หากสู้กัน คนที่ตายสุดท้ายคงเป็นพวกเจ้าแน่ สู้ให้ตายก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้ ทำไมยังต้องเอาชีวิตมาเดิมพัน?”
แต่ละคนได้ยินคำพูดนี้ก็กัดฟันกรอด กลับไม่ได้เคลื่อนไหว ได้แต่ถลึงมองเขาเร่งฝีเท้าออกตามสามคนข้างหน้าไป และหายลับจากสายตาพวกเขา
“เจ้าบ้าเอ้ย! เขาไปทั้งแบบนี้จริงๆ ด้วย เสียแรงที่เรียกพี่ใหญ่มาตลอด ถึงตอนนี้กลับไปโดยทิ้งเราไว้ ช่างแล้งน้ำใจเสียจริง!” ชายร่างใหญ่คนหนึ่งถลึงตาเกรี้ยวก
