ี่ยวไป๋ ข้าขอบอกเจ้า ว่าติดตามข้าได้ประโยชน์มากนัก เจ้าดูสิ รอข้ากำราบวังกำเนิดสวรรค์ ข้าให้เจ้าเป็นผู้พิทักษ์เป็นอย่างไร? อีกหน่อยเจ้าจะเป็นนักฝึกสัตว์อสูรของวังกำเนิดสวรรค์เรา ความสามารถนี้ต้องเร่งฝึกฝน ภายหลังแม้สู้คนอื่นไม่ได้ ยังคุมสัตว์อสูรมาต่อสู้ได้ รู้หรือเปล่า?”
“แต่ข้าเป็นเพียงนักฝึกสัตว์อสูร ไม่ใช่นักควบคุมสัตว์อสูร!”
“ดังนั้นถึงบอกว่าเจ้าโง่ ฝึกสัตว์อสูรกับควบคุมสัตว์อสูรเป็นแขนงเดียว แยกจากกันไม่ได้ ขอแค่เจ้าฝึกสัตว์อสูรให้เชื่อง สั่งพวกมันทำอะไรยังต้องฟังเจ้าหมดไม่ใช่หรือ? นักคุมสัตว์อสูรฝึกบำเพ็ญถึงแก่นแท้ยังไม่แย่ไปกว่าผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลัง เจ้าดูสิ หากเจ้าอยากบิน ตนเองบินไม่ได้? ไม่เป็นไร ฝึกสัตว์อสูรบินได้สักตัวมาเป็นพาหนะเจ้ายังได้”
………………………………………………….
ตอนที่ 788 เจ้ามีรสนิยมด้านนั้นจริงหรือ?
“หากเจ้าสู้คนอื่นไม่ชนะก็ไม่เป็นไร ฝึกสัตว์อสูรให้มันช่วยเจ้าสู้ คงซัดคนร่วงเป็นดอกไม้ ไหลเป็นสายน้ำแน่ๆ ถึงเวลานั้นเจ้าจะมีเกียรติ อนาคตกลับตระกูลเจ้าไปแต่ละคนเห็นยังต้องประจบเจ้าไม่ใช่หรือ? เจ้าว่าใช่หรือไม่?”
ไป๋เสี่ยวได้ยินคำพูดเฟิ่งจิ่ว จิตใจเบิกบานอยู่ในอนาคตที่เฟิ่งจิ่ววาดแผนให้เขา ฟังไปรู้สึกว่าจริงก็เรื่องหนึ่ง หัวใจยังตื่นเต้นตามอย่างอดไม่ได้
“พูดเช่นนี้ แม้ข้าต่อสู้ไม่ได้ ขอแค่กลายเป็นนักคุมสัตว์อสูร ยังสั่งสัตว์อสูรมาช่วยข้าสู้ได้หรือ?” ดวงตาเขาเป็นประกาย ใ
