้ฝานกวาดมองพวกเขาอย่างเย็นชา “เฝ้าไว้ให้เป็นระเบียบ! อย่าเป็นตัวถ่วงข้า” สายตาเขามองผ่านทุกคนอย่างมีกลิ่นอายกระหายเลือด “ใครกล้าคิดอะไรไม่ดี อย่ามาโทษว่าข้าคิดกำจัดเขาก่อน!”
ทุกคนได้ยินคำพูดนี้ แม้ในใจไม่พอใจกลับไม่กล้าพูดเรื่องนั้นอีก พวกเขาบางคนจับกลุ่มสามถึงห้าคนนั่งล้อมวงด้วยกัน บางคนบอกจะออกไปล่าสัตว์กลับมาเสียหน่อย บางคนก็นั่งพิงพักผ่อนใต้ต้นไม้
แต่ละคนต่างกำลังรอ พวกเขาอยากรู้ว่าหนุ่มน้อยชุดแดงคนนั้นจะรักษาแก่นพลังที่เสียหายได้จริงๆ หรือเปล่า?
ตู้ฝานจ้องมองพวกเขา หลังเห็นแต่ละคนนั่งเป็นระเบียบ ถึงจะหรี่ตาลงครึ่งหนึ่งและนั่งพิงใต้ต้นไม้ ห้วงความคิดก็กำลังหมุนกลับอย่างรวดเร็ว
เวลาพ้นผ่าน ท้องฟ้ายามราตรีตกกลายเป็นเมื่อวาน ภายในป่ามีเสียงสัตว์ร้ายคำรามลอยมาแว่วๆ ท่ามกลางท้องฟ้ากลางคืนที่มืดสนิทนี้นำมาซึ่งกลิ่นอายอันตรายแสนสะพรึง…
ยามนี้ ภายในบ้านต้นไม้ หลังจากให้เซี่ยงหวาที่หมดสติดื่มยาที่ปรุงผสมเรียบร้อย เฟิ่งจิ่วก็ใช้เข็มทองขยับจุดชีพจรให้เขา…
………………………………………………….
