่ อย่าบอกพวกเรานะ ว่าท่านคิดจะเป็นลูกน้องเด็กหนุ่มนั่นจริงๆ”
เมื่อเอ่ยคำพูดนี้ แต่ละคนต่างเงียบลง ดวงตาแต่ละคู่ล้วนจ้องมองเขา ในดวงตาเผยความดุร้ายรางๆ เหมือนกำลังบอกว่า หากเขากล้าทำเช่นนี้จริง ก็อย่าหาว่าพวกเขาไม่เกรงใจ
ความคิดคนพวกนี้ ชายหนุ่มจะไม่รู้ได้อย่างไร? คนพวกนี้เป็นคนชั่วช้าอย่างที่สุด แต่ละคนฆ่าผู้บริสุทธิ์มามากเกินไปจึงถูกสามสำนักรวมถึงสำนักศึกษาหมอกดาราจับเข้ามา ปากพวกเขาเรียกว่าพี่ใหญ่ แต่เพราะอยู่ในนี้เขาปกป้องพวกเขาได้แน่ๆ ก็เท่านั้น
หากเป็นภัยถึงประโยชน์ส่วนตนจริงๆ ทุกคนจะกลายเป็นศัตรูกันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ด้วยเหตุนี้เขาจึงบอกว่า “พวกเจ้าคิดว่าจะฆ่าเด็กหนุ่มชุดแดงคนนั้นได้ง่ายดายนักหรือ? ตามที่เขากล้าพาแค่คนเดียวเข้ามาที่นี่ เจ้าคงรู้ว่ากำลังวรยุทธ์เขาเหนือกว่าเราแน่นอน หากลงมือปุบปับ ถึงเวลานั้นเขาคงฆ่าล้างบางพวกเราทั้งหมด หรือว่าพวกเจ้าอยากเห็นจุดจบเช่นนั้น?”
“แต่พวกเราวางยาเขาก็ได้!”
“วางยา? เจ้ารู้หรือว่าเขาไม่รู้เรื่องยา? หากเขารู้เล่า?” ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงเข้ม สายตาคมกริบกวาดมองไปยังคนพูดคนนั้น
“ข้าเห็นท่าทางเขาไม่เหมือนว่ารู้ หากพี่ใหญ่ไม่ห้าม เขาก็กินเนื้อชิ้นนั้นไปแล้ว”
………………………………………………….
