หรือ” ผู้ฝึกตนวัยกลางที่นั่งพิงบนเตียงมองกวนสีหลิ่นอย่างตื่นเต้น “ของล้ำค่าเช่นนี้ ให้ข้าจริงๆ หรือ?”
กวนสีหลิ่นยิ้ม “แน่นอน ท่านไปช่วยน้องสาวข้าได้ภายใต้สถานการณ์เช่นนั้น ย่อมไม่ขาดส่วนของท่านที่ควรได้”
เขารับยาขวดนั้นไว้ในมือ ตื่นเต้นจนสองมือสั่นเทิ้มเบาๆ คิดว่าไม่ค่อยเหมือนจริงเท่าไร จึงอึ้งไปด้วยความตกใจ ผ่านไปสักพักก็ยังไม่อาจคืนสติกลับมา
“ท่านผู้อาวุโสกง นี่เป็นของท่าน” กวนสีหลิ่นยิ้มพลางยื่นขวดสุดท้ายให้ “น้องสาวข้าบอกว่ายาขวดนี้ช่วยท่านผ่านระดับกำเนิดวิญญาณไม่ได้ แต่ทำให้ท่านกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกำเนิดวิญญาณขั้นสูงสุดได้”
“ดีๆๆ ดีเหลือเกินๆ!”
สองมือเขารับมา พูดคำว่าดีติดๆ กันสองสามครั้ง “ผู้แข็งแกร่งกำเนิดวิญญาณขั้นสูงสุด หากให้ข้าฝึกบำเพ็ญ ไม่กี่สิบปีเกรงว่าก็ยังไม่ถึงขั้นนั้น ยามนี้มียานี้ ในคืนเดียวกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกำเนิดวิญญาณขั้นสูงสุดได้ ขะ ข้า…” พูดจนถึงท้ายสุด เสียงเขาก็สะอึกสะอื้น
ใครจะนึกว่าพวกเขาไปช่วยแล้วจะได้รางวัลชิ้นใหญ่เช่นนี้?
“น้องสาวข้าศึกษาฝึกฝนการกลั่นยาเซียนอยู่สำนักศึกษา ภายหน้ายังมีเรื่องต้องรบกวนพวกท่านอีกไม่น้อย ขอพวกท่านโปรดดูแลให้มากๆ ด้วย” เขาประสานมือพลางยิ้มเอ่ย
“ไม่หรอกๆ ได้ทำเรื่องเพื่อภูตหมอ นับเป็นเกียรติของพวกเรา เป็นเกียรติของพวกเรา”
“เช่นนี้ ข้าก็ขอตัวก่อน” เขาพูดและหมุนตัวไป ฝีเท้าชะงักเล็กน้อย ก่อนจะมองผู้ฝึกตนวัยกลางที่นั
