่งเหม่อลอยอยู่บนเตียง แล้วบอกหัวหน้าตลาดมืดกับผู้อาวุโสกงว่า “ยาของผู้อาวุโสหลิวท่านนี้ หวังว่าภายในตลาดมืดจะไม่มีใครแอบเห็น”
เมื่อได้ยิน ในที่สุดผู้ฝึกตนบนเตียงที่นิ่งค้างด้วยความตื่นเต้นก็ได้สติกลับมา มองกวนสีหลิ่นอย่างอึ้งตะลึง จากนั้นมองหัวหน้าตลาดมืดกับผู้อาวุโสกงทั้งสอง
หัวหน้าตลาดมืดกับผู้อาวุโสกงรู้ว่าเขาเป็นห่วง กลัวว่าหากผู้อาวุโสระดับกำเนิดวิญญาณอีกคนรู้เรื่องยาแล้วจะโดนแย่งไป จึงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “คุณชายกวนวางใจเถอะ มีพวกเราสองคนอยู่ ตลาดมืดไม่มีใครกล้าทำเรื่องเช่นนี้”
“เรื่องอะไรหรือ”
เสียงหนึ่งดังขึ้นทันใด พวกเขามองไป ที่แท้เป็นผู้อาวุโสหลี่เอามือไพล่หลังเดินเข้ามา
………………………………………………….
ตอนที่ 766 คนที่ถูกลืม
“ที่แท้ก็ผู้อาวุโสหลี่” หัวหน้าตลาดมืดเผยรอยยิ้ม เอ่ยว่า “ท่านเข้ามาทำไม?”
และยามนี้ สายตาของผู้อาวุโสหลี่หยุดลงบนยาขวดนั้นที่ผู้ฝึกตนวัยกลางคนบนเตียงถือไว้ “ข้าว่าจะเข้ามาดูอาการเสี่ยวหลิวเสียหน่อยว่าฟื้นตัวเป็นอย่างไรบ้าง ก็ได้ยินว่าพวกท่านเหมือนกำลังคุยเรื่องอะไรกัน”
อาจเพราะรู้สึกถึงสายตาเขา ผู้ฝึกตนคนนั้นหวั่นใจ ครั้นนึกถึงคำพูดกวนสีหลิ่นก่อนหน้านี้ ก็ตึงเครียดไปบ้างอย่างอดไม่ได้ มือที่ถือขวดยาไว้ยิ่งกำแน่นขึ้น
“อ้อ เป็นยารักษาอาการบาดเจ็บภายในที่คุณชายกวนมอบให้เสี่ยวหลิว กำชับให้เขาเก็บไว้ดีๆ” หัวหน้าตลาดมืดยิ้มกล่าว ก่อนพูดเป็นนัย “เสี่ยวหลิว ไม่เก็บยา
