เข้าห้องไปพักผ่อน…
จนกระทั่งเกือบๆ เที่ยง สองคนถึงนึกได้ว่าเฟิ่งจิ่วเข้าไปตั้งนานยังไม่เห็นเงา กวนสีหลิ่นจึงยิ้มพลางลุกยืนขึ้น “เยี่ยจิง เจ้านั่งรอสักครู่ ข้าจะไปเรียกเสี่ยวจิ่วมา แล้วค่อยไปกินปลาย่างตรงลำธารในภูเขาด้วยกัน”
“ได้สิ” นางพยักหน้าขานรับ มองเขาเดินไปยังอาศรมที่ไม่ได้ปิดเขตอาคมไว้
เวลาประมาณครึ่งก้านธูป เฟิ่งจิ่วที่อาบน้ำเรียบร้อยกับกวนสีหลิ่นก็เดินออกมาพร้อมกัน พอได้ยินว่าจะไปจับปลาตรงลำธาร เธอจึงมีสีหน้าตื่นเต้นดีใจ ความง่วงงุนใดๆ หนีหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ทำไมข้าถึงไม่นึกว่ายังไปจับปลากันได้? แต่วันนี้ในที่สุดก็ได้กินแล้ว” เธอกล่าวอย่างตื่นเต้นดีใจ เรียกเหล่าไป๋กับเสี่ยวเฮยรวมถึงอสูรกลืนเมฆามา แล้วสามคนสามสัตว์อสูรก็เดินไปยังภูเขาด้านหลังใกล้ๆ เทือกเขาหมื่นอสูร
………………………………………………….
ตอนที่ 708 โอหยางซิวกล่าวท้าประลอง
ตอนเย็น ทั้งสามที่เที่ยวเล่นแทบทั้งวันก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันตรงทางแยก
ขณะที่เฟิ่งจิ่วกำลังพาสามสัตว์อสูรเดินไปยังอาศรม เดินไปได้ระยะหนึ่งกลับเห็นนักเรียนระดับสวรรค์สวมชุดสำนักพลังวิญญาณคนหนึ่งยืนหันหลังให้เธอบนทางเบื้องหน้า แม้เธอกับสามสัตว์อสูรเดินเข้าใกล้ก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะหลบ เห็นเช่นนี้จึงเลิกคิ้วทันที
“รบกวนหลีกทางหน่อย”
ยามนี้ ชายที่หันหลังให้เธอก็หันกลับมา เมื่อสี่ดวงตาสบกัน นัยน์ตาทั้งสองต่างฉายประกายหม่น
เฟิ่งจิ่วนั่งบนหลังเหล่าไป๋พลางพินิจมองคนตร
