นายท่านภายในอาศรมกำลังกลั่นยาเซียน ส่วนสัตว์อสูรสามตัวด้านนอกก็นอนเรียงกันพลางมองอาศรมนั้นโดยไม่เข้าไปรบกวน หลังจากวันนั้น พวกมันไม่ได้ไปขโมยโสมวิญญาณอะไรอีกเลย เพราะยาอายุวัฒนะที่นายท่านปรุงให้พวกมันเป็นของดียิ่งกว่า กินเม็ดเดียวอยู่ได้ครึ่งเดือน หนำซ้ำยังเสริมกลิ่นอายพลังในร่างพวกมันได้ด้วย เทียบกับการกินยาทิพย์โสมวิญญาณสดๆ แล้วดีกว่ามากนัก
ทางยอดเขาสำนักยา เรื่องนี้ก็ค่อยๆ ถูกเก็บเงียบไว้ และจบลงอย่างไม่มีบทสรุป เพราะยาทิพย์โสมวิญญาณไม่ได้ถูกขโมยไปอีก
ภายในห้องปรุงยาเฟิ่งจิ่วผสมสมุนไพรเช่นลำโพงม่วงกับถั่วเพรียวตามตำรายาเซียน ควบคุมแหล่งพลังไฟในร่างมาปรุงกลั่น ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม กลิ่นหอมยาก็กระจายออกมา กลิ่นหอมยานั้นแม้แต่เธอได้กลิ่นจิตใจยังเลื่อนลอยอย่างอดไม่ไหว
“สมกับเป็นยาสัจจะ ลำพังแค่กลิ่นหอมยายังทำให้เกราะป้องกันจิตใจพังทลาย หากนำของชิ้นนี้มาประมูล เดาว่าคงมีคนต้องการไม่น้อยเลยกระมัง?” เธอพึมพำเสียงเบา ช่วงนี้ไม่ได้ส่งยาใหม่ๆ เข้าตลาด แต่ยังส่งยาอายุวัฒนะไปประมูลยังตลาดมืดได้
ในใจกำลังคิดแต่กลับไม่ได้ใจลอย เห็นยาอายุวัฒนะจวนจะสำเร็จแล้ว ก็พลันพลิกมือเพิ่มไฟไปอีก กลิ่นอายพลังวิญญาณถูกส่งเข้าไป สุดท้ายก็เคาะไปยังตัวเตาและนำยาอายุวัฒนะข้างในออกมา
“ยาสัจจะระดับสอง มีลวดลายยาสี่สาย ยังถือว่าไม่เลว แต่ไม่รู้ว่าผลของยาจะเป็นเช่นไร?” เธอกระซิบเสียงค่อย พลางมองยาสัจจะสามเม็ดบ
