นนึกอะไรขึ้นมาได้ มองไปรอบๆ ไม่เห็นเหล่าไป๋กับอสูรกลืนเมฆา จึงเลิกคิ้วขึ้นทันควัน
สัตว์อสูรสองตัวนั้นวิ่งไปไหนอีกแล้ว?
ช่วงนี้เธอไม่ได้สนใจพวกมันและไม่ได้สังเกตอะไรมาก ไม่รู้จริงๆ ว่าพวกมันวิ่งไปก่อปัญหาถึงไหน แต่คิดๆ แล้วจะเดินไปอย่างไรคงอยู่แค่ภูเขาสำนักยาเซียนไม่ได้ไปที่อื่น ด้วยเหตุนี้จึงไม่สนใจ
เวลาประมาณหนึ่งก้านธูป เฟิ่งจิ่วที่อาบน้ำแล้วเปลี่ยนสวมชุดสีฟ้า สั่งเสี่ยวเฮยเฝ้าอาศรมไว้ จากนั้นถึงจะไปสำนักพลังวิญญาณพร้อมกับเยี่ยจิง
หลังจากสองคนไปไม่นาน เหล่าไป๋ที่กินเสียจนท้องอ้วนท้วนก้าวกีบม้าเดินหลับมา ส่วนอสูรกลืนเมฆาก็นอนอยู่บนหลังมัน
หมีดำตัวใหญ่เห็นสองสัตว์อสูรกลับมา ก็วิ่งเข้าไปพลางร้องคำรามอย่างตื่นเต้นดีใจ
เหล่าไป๋เหลือบมองมัน ปากม้าอ้าออก และยาทิพย์กองหนึ่งก็สำรอกออกมาจากปากทั้งรากทั้งใบ…
………………………
ตอนที่ 682 พวกเจ้ามีของล้ำค่าหรือไม่?
“กรร!”
หมีดำตัวใหญ่เห็นก็ร้องคำรามอย่างดีอกดีใจ นั่งลงบนพื้นหญ้าและคว้ายาทิพย์พวกนั้นขึ้นมากินทันที ในพวกนั้นมีโสมวิญญาณอยู่ไม่น้อย โสมวิญญาณพวกนั้นมีทั้งหนาทั้งบาง ชิ้นที่บางที่สุดขนาดแค่นิ้วมือ
สัตว์อสูรสามตัวหนึ่งตัวกำลังกิน สองตัวกำลังมอง ชัดเจนว่าเรื่องเช่นนี้ไม่ได้ทำเป็นครั้งแรก
ที่แท้ตั้งแต่พวกมันมาถึงที่นี่ ภายในสำนักยาเซียนไม่มีของกิน จึงวิ่งไปแอบกินยาทิพย์และผลไม่วิญญาณถึงยอดเขาสำนักยาถัดจากสำนักยาเซียน
บนยอดเขาสำนักยา นอกจากยาทิ
