อื่นใด
ดังนั้นเธอจึงเผยรอยยิ้ม และเอ่ยอย่างเสียใจ “ขอโทษจริงๆ ขนนกชิ้นนี้ข้าเองก็ชอบเช่นกัน ไม่คิดจะปล่อยขายหรอก”
โจวเซวียนเห็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์เบ่งบานบนใบหน้างดงามของหนุ่มน้อย ก็หลงมันไปโดยไม่ตั้งใจ มองด้วยความตกใจ แล้วกระซิบเสียงเบา “โอ้ ไม่เป็นไร ข้าแค่ลองถาม”
กลางอากาศ เมื่อรุ่นพี่เกิ่งคนนั้นเห็นโจวเซวียนมองเด็กหนุ่มด้วยแววตาเผยความหลงใหล ดวงตาฉายแววเย็นเยียบโดยไม่รู้ตัว แววตาคร่ำเครียดเล็กน้อย ยามที่สายตาหยุดลงบนร่างเฟิ่งจิ่วก็เผยจิตสังหารผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ปฏิเสธไม่ได้ว่าเด็กหนุ่มชุดฟ้าคนนี้หน้าตาโดดเด่นมากจริงๆ ความงดงามบนใบหน้าทั่วทั้งในสำนักศึกษาช่างเห็นได้ยากยิ่ง ก่อนหน้านี้เขายังไม่เผยรอยยิ้มก็เรื่องหนึ่ง ใบหน้าหลังเผยรอยยิ้มยิ่งแตกต่าง มิน่ารุ่นพี่โจวถึงมองเสียจนตาค้าง
หนุ่มน้อยคนนี้ มีแค่เขาที่ยอมรับว่าเด็กหนุ่มมีคุณสมบัติมากพอให้ผู้หญิงหลงใหลจริงๆ
เหล่านักเรียนสำนักพลังเร้นลับที่โดนวางยาและนอนอยู่บนพื้นแต่ละคนต่างมองกันตาค้าง สำนักพลังเร้นลับส่วนมากเป็นผู้ชาย ยามนี้พวกที่รับเข้ามาก็แทบจะเป็นนักเรียนชายเหมือนกันหมด และในหมู่พวกเขายังมีคนไม่น้อยที่หลงรักโจวเซวียนคนสวยมากเสน่ห์ตรงหน้าผู้นี้
แต่เมื่อพวกเขาเห็นผู้หญิงที่ตนหลงรักแม้แต่รอยยิ้มหนุ่มน้อยคนนั้นยังหลงอย่างไม่อาจต้านทาน ขณะที่ตกตะลึงก็ยิ่งโกรธเคือง
น่ารังเกียจเกินไปแล้ว!
วิ่งมาโอ้อวดของวิเศษถึงสำนักพลังเร้นลับพวกเ
