ักแค่ไหน?”
ขณะมองนักเรียนพวกนั้นกล่าวคนละประโยคเสียจนหน้าดำหน้าแดง น้ำลายพุ่งกระจายโมโหปึงปัง เหมือนอยากจะกำหมัดซัดมาทางเธอ เฟิ่งจิ่วถอยหลังเพื่อกันน้ำลายพวกเขากระเด็นโดนพลางพูดว่า “พวกเจ้าอย่าเพิ่งตื่นเต้น ครั้งหน้าข้าค่อยมาหาคนแล้วกัน”
………………………………………………….