บทที่ 714 เตรียมดินก่อนปักดำ
หลินซานเม่ยกับหลินซื่อเม่ยมีสีหน้ายินดี แต่ก็ไม่ลืมกำชับจูปาเม่ยว่าอย่าบอกว่าพวกนางเป็นฝ่ายพูดถึงก่อนเป็นอันขาด เพราะกลัวจูต้าเหนียงจะเข้าใจว่าหลินซานเม่ยร้อนใจอยากออกเรือนแล้ว
ในยุคนี้มีแต่ผู้อาวุโสที่ร้อนใจอยากตบแต่งลูกสาว แต่ไม่มีลูกสาวที่ร้อนใจอยากออกเรือนหรอกนะ
เรื่องนี้ถ้าได้ลือออกไป ชื่อเสียงของหลินซานเม่ยก็จะไม่น่าฟังแล้ว
จูปาเม่ยพยักหน้า “ข้าเข้าใจ เรื่องนี้พวกเจ้าวางใจเถอะ ข้าไม่เอาไปพูดเหลวไหลแน่นอน ข้าไม่ใช่เด็กน้อยสามขวบเสียหน่อย!”
หากเป็นจูปาเม่ยในอดีต เกรงว่าคงไม่ใส่ใจเรื่องพวกนี้ หรือกระทั่งหาเรื่องโดยไร้เหตุผล แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว หลังจากได้รับการอบรมสั่งสอนจากเย่อวี๋หรานมานานเพียงนี้ นางก็กลายเป็นเด็กสาวที่เข้าใจเหตุผลและรู้จักสำรวมจิตใจ
และก็เพราะเหตุนี้ หลินซานเม่ยกับหลินซื่อเม่ยจึงกล้าพูดกับนางอย่างเปิดอก ไม่อย่างนั้น…
เมื่อเอ้อร์เป่ามาถึงท้ายเรือนก็เห็นว่ามารดากำลังกระชากแขนพี่ชายอยู่ เขาใจหายวาบ
“ท่านแม่!…”
เขาร้องเสียงแหลมแล้วกระโดดเข้าไปขั้นกลางระหว่างพี่ชายกับมารดาทันที
หลิ่วซื่อถูกเสียงร้องของเขาทำให้ตกใจ “ไอ้หยา เจ้าทำอะไรของเจ้า? ตกใจหมด! เจ้าอยากตายงั้นเรอะ…”
“ท่านแม่ ท่านมีเรื่องอะไรกับพี่ใหญ่หรือขอรับ?” เอ้อร์เป่ามีเจตนาปกป้องอย่างเห็นได้ชัด เหมือนกระรอกตัวน้อยที่ปกป้องของกินของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น จับจ้องมารดาด้ว
