ตอนที่ 641 แลกแผลด้วยแผล
เห็นเช่นนี้ กวนสีหลิ่นไม่ถอยกลับตั้งรับ กลิ่นอายพลังเร้นลับบนร่างพุ่งพล่านขึ้นมา ร่างพุ่งออกไปราวพยัคฆ์ร้าย พร้อมเหวี่ยงหมัดจู่โจมไปทางอาจารย์คนนั้น
ตอนอยู่ข้างนอกฝึกวิชามามาก กลายเป็นคนรักศักดิ์ศรีและจิตใจเด็ดเดี่ยวไปเสียแล้ว อาจารย์คนนี้แค่เห็นต่างก็ใช้กำลัง ซ้ำยังรังแกกันด้วยพลังระดับบรรพชนนักรบ ต่อให้สู้ไม่ไหวแล้วเขาจะถอนตัวได้อย่างไร?
“ผัวะ!”
หมัดทั้งสองคนชกเข้าหากันอย่างรุนแรง สองกระแสลมและพลังต่างผลักออก กวนสีหลิ่นพลันถอยออกไปไกลหลายเมตร ส่วนอาจารย์คนนั้นก็ถอยไปสองก้าว
เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ ตกตะลึง อับอายและโกรธเคืองอยู่บ้าง นักเรียนคนหนึ่งกล้าต่อสู้กับเขา ซ้ำยังกระเทือนเขาถอยไปสองก้าว ช่างน่าขายหน้านัก!
“เจ้าหนู ดูท่าวันนี้ข้าต้องสั่งสอนเจ้าสักหน่อย!”
อาจารย์คนนั้นตะโกนด้วยความรู้สึกอับอายจนโกรธ แล้วพุ่งไปทางกวนสีหลิ่นอีกครั้ง ขณะที่ร่างขยับไป กลิ่นอายพลังเร้นลับที่มองเห็นด้วยตาเปล่าก็ปะทุขึ้นบนร่างปานวังวน เสียงโหยหวนรุนแรงราวกับคลื่นกระหน่ำกลางทะเลใหญ่ พัดคลื่นสูงพันชั้นโถมขึ้นมา ก่อนจะตรงไปหาคนตรงหน้าด้วยพลังบ้าคลั่งรุนแรง
“เฮือก! แย่แล้ว!”
คนอื่นข้างๆ เห็นเช่นนี้ต่างสูดหายใจ หนึ่งคนในนั้นก้าวถอยหลัง หันมองรอบข้างอย่างรวดเร็วแล้วสับขาวิ่งไป
เห็นว่าหมัดที่อาจารย์ชกมามีกระแสลมเอ่อล้นมากกว่าก่อนหน้านี้ แววตากวนสีหลิ่นเคร่งเครียดเล็กน้อย ครั้งนี
