นบ้าน ชายชรานั่งอยู่เงียบๆ มองที่ตั้งห้องปรุงยานั้น เมื่อผ่านไปสองชั่วยามยังไม่ได้ยินเสียงเตาระเบิดดังออกมาจากเรือนนั้นอีกเขาก็ค่อยๆ หลับตาลง และนั่งไปอย่างเงียบเชียบราวกับนักบวชเฒ่านั่งสมาธิ
กระทั่งผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะร่าของสาวน้อยคนนั้นลอยมาจากในเรือน เขาถึงจะลืมตา ลุกขึ้นหันตัวจากไปอย่างช้าๆ
ภายในห้องยา เฟิ่งจิ่วกำลังหัวเราะลั่นด้วยความยินดีที่ความล้มเหลวหลายสิบครั้ง ในที่สุดก็ปรุงยาเพิ่มอายุขัยสำเร็จ!
ตอนนี้เธอใช้คาถายาเซียนกะเทาะออก ช่วงเวลานั้นที่ยาอายุวัฒนะในเตาลอยออกมาก็ยื่นมือไปรับไว้ แต่เมื่อเห็นยาอายุวัฒนะสองเม็ดนั้นปรากฏบนฝ่ามือ รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งทื่อไป
………………………………………………….
ตอนที่ 616 ยาเพิ่มอายุขัยปรุงสำเร็จ
ยาอายุวัฒนะขนาดเท่าลูกลำไยสองเม็ดบนฝ่ามือ เม็ดหนึ่งสีแดงเข้ม อีกเม็ดสีดำ บนยาอายุวัฒนะสองเม็ดนี้ไม่มีแม้แต่ลวดลายยา กลับยังแผ่กลิ่นหอมอบอวล ไม่ใช่ยาที่ใช้การไม่ได้แต่ก็ไม่ใช่ยาพิษ เฟิ่งจิ่วกลับไม่รู้เลยเพราะไม่เหมือนกับสีที่ระบุไว้ในตำรายา
“เตากลั่นไม่ระเบิด ยาทิพย์ไม่ผิดพลาด ซ้ำกลิ่นหอมยายังลอยออกมา ทำไมถึงกลายเป็นยาประหลาดสองเม็ด? ยาอายุวัฒนะเช่นนี้ไม่ใช่ยาเพิ่มอายุขัยแน่นอน แต่ที่ใช้ก็เป็นยาทิพย์จำเป็นสำหรับยาเพิ่มอายุขัยนี่นา!”
เธอยังสับสน ชัดเจนว่าปรุงตามตำรายา ขั้นตอนไม่มีผิดพลาดและไม่ได้ใส่ยาผิด แต่ทำไมสิ่งที่ปรุงออกมากลับเป็นยาปร