ตาแมวดำ แล้วคลี่ยิ้มช้า ๆ “มันเป็นแมวของฉัน แต่ดูเหมือนว่ามันจะอารมณ์ไม่ดีเพราะโดนทำหมันน่ะ ก่อนหน้านี้มันทำตัวดีมาก ทุกคนก็รักมัน แต่ตอนนี้นิสัยกลับเปลี่ยนไป…”
เมื่อได้ยินแบบนี้ แมวดำก็อดไม่ได้ที่จะกางกรงเล็บข่วนบันไดแมว พร้อมจ้องเสี่ยวเถาเถาด้วยสายตาเกลียดชัง และสบถด่าออกมา
“เมี้ยง!” เอ็งเป็นเมี้ยวสองขาที่ห่วยแตกที่สุดในโลกเลย!
“เมี้ยว เมี้ยว” …เอ็งตัดไข่ข้าไป เพราะไม่อยากให้ข้าเป็นพ่อเหมียวสินะ ไอ้เฮงซวย!
เจ้าเหมียวกระโดดไปรอบ ๆ พร้อมกับผลักทุกสิ่งลงพื้นและเหยียบย่ำจนกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย
กระนั้นเสียงของแตกหักก็ไม่อาจกลบเสียงอันโกรธเกรี้ยวของแมวดำได้
เมื่อเสียงอาละวาดเงียบลง “เสี่ยวเถาเถา นี่เป็นแมวของคุณจริง ๆ เหรอ? ทำไมฉันรู้สึกว่ามันกำลังด่าคุณเลยล่ะ?”
ในฐานะทาสแมว เธอบอกได้เลยว่ามันกำลังด่าเขาอยู่!
ดวงตาของเสี่ยวเถาเถาแน่วแน่ “นี่คือแมวของฉัน! ก่อนหน้านั้น ฉันยังสัมผัสไข่ของมันอยู่เลย เพราะงั้นไม่ผิดแน่!”
แต่เฝ่ยไป๋ลู่กลับโพล่งขึ้นว่า “ไม่ใช่ คุณตัดไข่แมวผิดตัวแล้ว”
ณ วัดเต๋าแห่งหนึ่ง จู่ ๆ เสียงหัวเราะดังสนั่นก็ระเบิดออกมาจากห้องเล็ก ๆ
“ฮ่า ๆๆ!”
เขาหัวเราะเสียงดังเหมือนหมูโดนเชือด ในขณะที่กานว่างยกมือขึ้นเคาะประตู
“เจียงชิง ไปเรียนได้แล้ว!”
“ศิษย์พี่ ฉันขอดูไลฟ์นี้ให้จบก่อน!” เจียงชิงปาดน้ำตาจากหางตา ยิ้มจนหน้าเหยเก
