ข้าม”
ได้ยินคำพูดนี้ทุกคนถึงจะค่อยๆ ใจเย็นลง วิเคราะห์จากจุดที่เป็นข้อได้เปรียบแล้ว ก็มองหน้ากันโดยไม่นัดหมายพร้อมทั้งพยักหน้า
“เช่นนั้นถึงเวลาส่งตัวเจ้าสาวก็ให้ลูกหลานคนหนุ่มในตระกูลไปด้วยกัน ให้พวกเขาเปิดโลกเสียบ้างเป็นพอ และอย่าได้มีความคิดเลอะเทอะ อีกอย่างเรื่องเกี่ยวกับการคาดเดานี้พวกเรารู้ไว้ก็พอ จะพูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด”
ผู้เฒ่าเอ่ยออกไปพลางมองทุกคนเชิงตักเตือน หลังจากทุกคนขานรับด้วยความเคารพ ถึงจะพูดให้สัญญาณว่า “เอาละ ควรทำอะไรก็ไปทำ แยกย้ายกันเถอะ!”
“ขอรับ พวกเราขอตัวก่อน” ทุกคนคารวะแล้วถึงจะต่างคนต่างแยกย้ายกันไป
“เฉิงจื้อ” หลินป๋อเหิงเรียกลูกชายไว้
“ท่านพ่อ” เขาหันกลับมามองบิดาและผู้เฒ่าที่นั่งตรงตำแหน่งอาวุโส
“เจ้าเป็นผู้ถูกเลือกให้รับตำแหน่งผู้นำตระกูลคนต่อไป การจัดการและคำพูดคำจาล้วนต้องคิดให้ดีๆ ก่อน เจ้าเป็นทายาทสายตรงคนโต ทุกคำพูดและการกระทำเป็นตัวแทนของตระกูลหลินเรา ทุกอย่างจะเดินผิดก้าวพลาดไม่ได้” หลินป๋อเหิงตักเตือนเสียงเข้ม
ได้ยินเช่นนี้หลินเฉิงจื้อก็ตกใจ จากนั้นถึงยิ้มพลางตอบรับ “ท่านพ่อโปรดวางใจ ลูกทราบแล้ว ลูกเอ่ยประโยคนั้นไปไม่ได้มีความหมายอื่น แต่อยากให้ลูกหลานในตระกูลได้มีโอกาสเปิดหูเปิดตา งานแต่งท่านน้ายังมีคนจากแคว้นต่างๆ โดยรอบด้วย ข้าจึงคิดจะให้พวกเขากลับมาเข้าร่วมงานด้วยกัน”
………………………………………………….
นิยายเรื่องนี้เข้าร่วมโปรโมชั่น
อัปเพิ่มเติมความสนุก
เพ
