ทางได้ลวดลายเอกลักษณ์ของภูตหมอมา พวกท่านดูสิ เจ้านี่แหละคือสิ่งที่ข้าหากลับมาอย่างยากเย็น”
ทุกคนต่างนิ่งงัน ไม่ได้โต้ตอบกลับมาทันที “จากนั้นเล่า? เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับยาพวกนี้?”
มีเพียงสองพ่อลูกหลินป๋อเหิงกับหลินเฉิงจื้อที่หัวใจสั่นสะท้าน พลันก้าวยาวเข้าไปหยิบยาขวดหนึ่งขึ้นมาเทียบกับลวดลายบนกระดาษภาพแผ่นนั้น เทียบกันแล้วลวดที่เหมือนกันทุกประการทำให้สองคนมองเสียจนจิตใจต่างสั่นไหว แล้วเบิกตาโตอย่างเหลือเชื่อ
“ละ ลวดลายสองอย่างนี้เหมือนกันทุกประการ!”
………………………………………………….
ตอนที่ 596 ยาของภูตหมอ
“อะไรนะ!”
ผู้อาวุโสและคนอื่นข้างๆ ได้ยินคำพูดนี้ต่างล้อมเข้ามา แต่ไม่รอให้พวกเขาเข้ามาใกล้ก็โดนผู้เฒ่าตะคอกห้ามไว้
“ยืนให้เรียบร้อย อย่าขยับ!”
สิ้นเสียงผู้เฒ่า ทุกคนพลันยืนนิ่ง แต่ละคนร่างกายแข็งทื่อ มองผู้เฒ่าแล้วมองขวดในมือหลินเหล่ารวมถึงกระดาษภาพแผ่นนั้น อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ภายใต้สายตาผู้เฒ่า ใครก็ไม่กล้าเอ่ยปากหรือขยับเขยื้อน ทั้งห้องโถงใหญ่จึงเงียบลงทันที
“เอะอะโวยวายจนเหมือนอะไรกันไปแล้ว? หากชนยาตกพื้นจะทำอย่างไร?” ผู้เฒ่าเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมทั้งจ้องมองพวกเขา บอกว่า “กลับไปนั่งที่ให้หมด”
“ขอรับ”
ทุกคนใบหน้าร้อนฉ่า รู้สึกว่าตนเองลืมตัวจึงก้มหน้าลงอย่างอับอาย หลังจากพากันขานรับก็กลับไปนั่งประจำตำแหน่ง ดวงตาแต่ละคนต่างหยุดลงบนร่างผู้เฒ่า
หลังจากเห็นทุกคนกลับไปนั่งกันเรียบร้อย ผู้เ