ฒ่าถึงจะกระแอมไอ กล่าวว่า “ยาขวดนี้แม้จะเหมือนกับขวดที่เป็นเอกลักษณ์ของภูตหมอ แต่ยาด้านในนี้ยังไม่ชัดเจนนัก ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นยากว่าร้อยขวด หากเป็นยาภูตหมอจริง เช่นนั้นก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แล้ว”
น้ำเสียงเขาชะงักไป กวาดมองผ่านทุกคนด้วยแววตาเฉียมคม “วันนี้ทุกคนที่นี่ได้ยินกันแล้ว รู้แค่ตนเองพอ แม้แต่ภรรยาหรือลูกชายลูกสาวพวกเจ้าก็อย่าได้เอ่ยถึง หากเป็นยาภูตหมอจริง ยามข่าวแพร่งพรายออกไปจะต้องนำหายนะมาสู่ตระกูลหลินเรา แต่ขอแค่พวกเราใช้มันอย่างดี นี่กลับเป็นโอกาสให้พวกเราพัฒนาขึ้นอีกระดับ” พูดจนถึงท้ายสุด น้ำเสียงเขาสั่นเครือเล็กน้อย
ทุกคนมองหน้ากัน พยักหน้าและตอบรับว่า “ขอรับ พวกเรารู้แล้ว จะไม่รั่วไหลออกไปแน่นอน”
“อืม” ผู้เฒ่าพยักหน้า ถามว่า “เจ้าใหญ่ พวกเขามาส่งสินสอดไม่ได้บอกว่าเป็นยาอะไรใช่หรือไม่?”
หลินป๋อเหิงส่ายหน้าอย่างละอายใจอยู่บ้าง “ข้านึกว่าเป็นแค่ยาทั่วไปขอรับ จึงไม่ได้สนใจและไม่ถามอะไรมาก”
“ยาภูตหมอมีมากมายหลายชนิด ทุกชนิดต่างไม่เหมือนกัน พี่ใหญ่ ทั้งหมดสองชั้นนี้เหมือนกันหมดหรือเปล่า เจ้าเคยเปิดดูหรือไม่?” หลินเหล่าคนรองกล่าว สายตาหยุดลงบนร่างหลินป๋อเหิง
“เช่นนั้นก็เปิดชั้นล่างออกเสีย จริงๆ เลย นึกไม่ถึงว่ามาส่งสินสอดพวกเจ้ากลับไม่ถามเสียหน่อย” ผู้เฒ่าถลึงตาและให้สัญญาณเขาเข้าไปหยิบชั้นบนออก
หลินป๋อเหิงเข้าไปตามคำสั่ง เมื่อเปิดชั้นบนออกและเผยให้เห็นชั้นล่าง ถึงจะเห็นว่าด้
