ี้ หัวหน้าตลาดมืดยิ้มเจื่อน ปัดความคิดที่อยากจะรีดไถยาจากนางมาสักสองสามขวดไป
เมื่อครู่เขามีความคิดเช่นนั้นขึ้นมาจริงๆ คิดว่านางคงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องเช่นนี้ หากแลกเปลี่ยนวงล้อเหินฟ้ากับยาสองสามขวดได้ เช่นนั้นเขาก็ได้กำไรครั้งใหญ่ ถึงอย่างไรแม้วงล้อเหินฟ้านั้นก็เป็นพาหนะเหาะเหินที่ไม่เลว แต่ตนมีแค่ชิ้นเดียว เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร ไม่สู้นำออกมาแลกกับพวกยาสำหรับบรรลุขั้นยังดีกว่า
เขาได้รับข่าวว่าผู้เฒ่าเฟิ่งกลับมาไม่นานก็บรรลุกลายเป็นจักรพรรดินักรบแล้ว คนอื่นไม่รู้แต่เขารู้ ต้องเป็นฝีมือภูตหมอที่ใช้ยาช่วยให้บรรลุขั้นแน่
หากวรยุทธ์เขาบรรลุขั้นได้อีก ขอแค่พลังผ่านเกณฑ์ก็ย้ายไปที่อื่นได้แล้ว แม้ยามนี้ราชวงศ์เฟิ่งหวงไม่เหมือนแต่ก่อน แต่เขายังอยากทำงานในตลาดมืดของแคว้นระดับสูงพวกนั้น
มีเพียงสถานที่เช่นนั้น เรื่องและข้อมูลที่ได้สัมผัสถึงจะยิ่งมากขึ้น
“เรื่องนี้ว่ากันตามราคาท้องตลาด แลกกับยาบรรลุขั้นของภูตหมอหนึ่งขวดถึงจะได้”
เขาเอ่ยปาก สีหน้าเกรงใจอยู่บ้าง เห็นสายตานางจ้องเขาตลอด เหมือนยิ้มแต่ไม่ยิ้ม จึงพูดขึ้นทันควัน “อืม เช่นนี้แล้วกัน! ของวิเศษชิ้นนี้ภูตหมอเก็บไว้เถอะ เป็นเช่นนี้จริงๆ ก็ได้แล้ว”
ในใจเขาทอดถอนใจเบาๆ เดิมอยากรีดไถนางสักก้อนใหญ่ ใครจะรู้ว่าไม่ได้ผลประโยชน์อะไรเลย
ได้ยินเช่นนี้เฟิ่งจิ่วถึงจะหยิบยาออกมาหนึ่งขวด ขณะเดียวกันก็เก็บวัตถุเวทสองชิ้นมา บอกว่า “เช่นนี้ก่อนแล้วกัน!
