็นเช่นนี้ ดื่มเหล้าแล้วเสียเรื่องดังคาด หากไม่เมาเรื่องคงไม่มาถึงขั้นจัดการไม่ได้เช่นนี้
“ทำไมพวกเจ้ามาเฝ้านอกเรือน แล้วซานหยวนตื่นหรือยัง?”
ผู้เฒ่าเฟิ่งที่มือหนึ่งกอดผ้าห่มได้ยินเสียงพี่ชายร่วมสาบานด้านนอก ก็ตกใจเสียจนหน้าซีด พูดจายังเสียงสั่นเครือ “ยะ แย่แล้ว! พี่ใหญ่มา! ทำไมเขาถึงมาแต่เช้า?”
ได้ยินเขายอมรับว่าในใจมีนาง ซู่ซีลิงโลดในใจ เห็นเขาวิ่งพล่านไปทั่วอย่างร้อนใจ ทั้งตื่นตระหนกและกังวล แม้แต่เสื้อผ้าก็ยังไม่ทันสวม กอดผ้าห่มวิ่งวนอยู่ตรงนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะแล้วโยนเสื้อผ้าให้เขา เอ่ยฉุนๆ ว่า “ยังไม่รีบใส่อีก”
………………………………………………….
ตอนที่ 554 วรยุทธ์ยิ่งสูงยิ่งอ่อนวัย
ยามนี้ที่นอกเขตเรือน องครักษ์ลับสองสามคนมีท่าทีแปลกๆ ในดวงตากลับมีรอยยิ้ม มองผู้นำตระกูลพลางบอกว่า “ท่านน้าซู่ซีอยู่ด้านในขอรับ”
หลินป๋อเหิงที่กำลังจะก้าวเข้าไปได้ยินแล้วอึ้งไปพักหนึ่ง คิดว่าตนเองฟังผิด จึงมององครักษ์ลับพลางถาม “เมื่อครู่เจ้าว่าอะไรนะ? ใครอยู่ข้างใน?”
“ท่านน้าซู่ซีขอรับ”
ได้ยินคำพูดนี้ เขาอ้าปากค้าง ชี้ๆ ไปด้านใน “ซะ ซู่ซี?”
“ใช่ขอรับ”
ขณะกำลังตกตะลึง ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยลอยมา “พี่ใหญ่”
เขามองไปทางต้นเสียง เห็นน้องสาวตนกำลังเดินออกมาจากเรือนด้านใน คนที่ตามมาด้านหลังคือเฟิ่งซานหยวนที่กำลังก้มหน้าก้มตา ปากก็ขยับโดยฉับพลัน มองผู้เฒ่าเฟิ่งอย่างโกรธเคือง “เฟิ่งซานหยวน! มาหาข้าที่ห้องหนังสือ!”
