กชายท่านกลายเป็นผู้ครองแคว้น หลานสาวยังเติบใหญ่เพียงนั้น มีอะไรไม่เหมาะสมอีก? ข้ารอท่านมาหลายปีเพียงนี้ หรือท่านอยากให้ข้ารอต่อไปไม่สิ้นสุด?”
“ตะ แต่ปะ ปัญหาไม่ใช่เรื่องพวกนี้…” เผชิญหน้ากับสายตานาง เขายิ่งกระสับกระส่าย แม้แต่พูดจายังเสียงเบาลง
นางเคลื่อนตัวมาตรงหน้าเขาในใพริบตา เรือนร่างหญิงสาวอิ่มเอิบขวางอยู่เบื้องหน้า เข้าใกล้ทีละก้าว “เพราะข้ายังสาวและงดงามเกินไปไม่ใช่หรือ? คนอื่นหวังให้ผู้หญิงของตนสาวและสวยตลอดไปยังหวังไม่ได้! ท่านกลับใช้เรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างผลักไสข้า”
เห็นสัดส่วนงดงามที่ขวางอยู่ตรงหน้าตนเอง ใบหน้าชราของผู้เฒ่าเฟิ่งแดงก่ำ ถอยห่างไม่ทัน จึงตกใจจนทรุดนั่งลงบนพื้น
………………………………………………….
ตอนที่ 548 ความจนใจของผู้เฒ่าเฟิ่ง
ซู่ซีเห็นแล้วถลึงตาคู่งาม รีบร้อนโน้มร่างลงประคองเขาขึ้น “ดูท่านสิ กลัวถึงเพียงนั้นเชียว?”
“อย่าๆๆ ข้าลุกเองได้” ผู้เฒ่าเฟิ่งโบกมือรัวๆ ตกใจจนขยับไปด้านหลัง สองตาไม่แม้แต่จะกล้ามองนาง
เห็นดังนั้นซู่ซีก็กัดฟันกรอด ทั้งเขินอายจนโกรธเคืองและเจ็บใจนิดหน่อย มองเขาทั้งเบ้าตาแดงเรื่อ ก่อนจะใช้แขนเสื้อปิดหน้าวิ่งหนีไปโดยเร็ว
“เฮ้อ!”
ผู้เฒ่าเฟิ่งถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ในใจมีความรู้สึกที่ไม่อาจเอ่ย เขายังไม่ลุกขึ้น นั่งอยู่บนพื้นเช่นนั้น สองขาขัดสมาธิ แล้วหยิบน้ำเต้าสุราตรงเอวมาดื่ม ผ่านไปนานถึงจะลุกขึ้นปัดๆ ชุดคลุมที่เปื้อนฝุ่น เดินเอามือไพล่หลังออกไป
ตรง
