ึกปวดใจ
“เป็นอะไรไป?” หลิงโม่หานเอ่ยถาม เห็นนางก้มหน้าลงเล็กน้อย จึงแปลกใจกับอารมณ์ที่เปลี่ยนไป
เฟิ่งจิ่วส่ายหน้า เพราะไม่รู้จะพูดอย่างไร ไม่รู้ว่าจะบอกเขาเช่นไร ไม่เข้าใจว่าต้องตอบรับความรู้สึกอย่างไร กลัวว่าจะตอบรับการทุ่มเทและความรักจากเขาไม่ได้
เห็นเช่นนี้ หลิงโม่หานกำลังจะเอ่ยปาก ทว่ากลิ่นอายทั่วร่างกลับเปลี่ยนไปทันใด ยื่นมือออกไปปกป้องเฟิ่งจิ่วไว้ในอ้อมแขน แววตาพลันเปลี่ยน สายตาดุร้ายมองไปยังจุดหนึ่ง
………………………………………………….
ตอนที่ 538 เขายิ้มแล้ว
เห็นเพียงบนถนนใหญ่ที่เดิมทีเหลือคนไม่กี่คน มีคนชุดดำหลายสิบคนโผล่ออกมาโดยพลัน บนร่างแต่ละคนต่างมีไอสังหารกระหายเลือดแผ่กระจาย มือถือกระบี่ยาวจู่โจมเข้ามาทางนี้ เพราะการปรากฏตัวของคนหลายสิบ เหล่าคนบนถนนที่เดิมทีกำลังเก็บร้านจึงตื่นตกใจ ต่างพากันทิ้งข้าวของหนีเอาชีวิตรอด
บรรยากาศทั่วท้องถนนพลันเปลี่ยนไปเพราะการปรากฏตัวของคนชุดดำหลายสิบคน กลิ่นอายและแรงกดดันกระหายเลือดเช่นนั้นปกคลุมบริเวณโดยรอบไว้ทันที ทำให้อากาศยิ่งหนาวเย็นขึ้น
เฟิ่งจิ่วที่รู้สึกผิดปกติถูกหลิงโม่หานคุ้มกันไว้ในอ้อมแขน ดวงตาฉายประกายเล็กน้อย ก่อนตบๆ แขนเขา “ปล่อยข้า” กำลังของคนพวกนี้ไม่ธรรมดาโดยสิ้นเชิง อย่างต่ำสุดก็มีวรยุทธ์ระดับหลอมแก่นพลัง หนำซ้ำในหมู่พวกนั้นยังมีหลายคนเป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณ!
ผู้แข็งแกร่งที่ลงมือเช่นนี้ไม่น่าจะพุ่งเป้ามาหาเธอแน่นอน แต่เป็นหลิงโม่