เล็กน้อย ไอเย็นกระจายทั่วร่าง แต่คนที่ตามอยู่ข้างกายกลับคล้ายไม่รู้ตัว เดินตามข้างกายตลอดพลางพยายามพูดคุยกับเขา
เมื่อเข้ามาในโรงเตี๊ยมตรงขึ้นไปชั้นสอง หลิงโม่หานกวาดมองห้องปีกที่ปิดสนิท มองฮุยหลางก่อนถาม “นางล่ะ?”
“คุณชายจิ่วกำลังนอนกลางวันขอรับ”
ฮุยหลางรีบร้อนกล่าว มองผู้หญิงด้านล่างที่กำลังมองไปรอบๆ พร้อมเรียกเถ้าแก่เข้าไปคุยด้วย จากนั้นถามเสียงเบาว่า “นายท่าน ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครรึขอรับ?”
………………………………………………….
ตอนที่ 534 ข้ามองผิดไปกระมัง?
หลิงโม่หานกวาดมองเขาแวบหนึ่ง เข้าห้องไปทันทีโดยไม่ตอบกลับ แค่ทิ้งคำพูดประโยคหนึ่งไว้ว่า “อย่าให้ใครรบกวนข้าพักผ่อน”
ประตูห้องปิดลงดังปัง ฮุยหลางเช็ดๆ จมูกพลางมองทางอิ่งอี เห็นสหายมีสีหน้าครุ่นคิดจึงถามขึ้น “คิดอะไรอยู่?”
“ผู้หญิงคนนั้น ข้านึกออกแล้ว” อิ่งอีพูดจบ สายตาก็เคลื่อนจากร่างของผู้หญิงด้านล่างมาหยุดลงที่ฮุยหลาง
“ใคร?” เขาเองก็ตามรับใช้อยู่ข้างกายนายท่านบ่อยครั้ง ทำไมถึงนึกไม่ออกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
“อาจารย์สำนักศึกษาหกดาราจากแคว้นระดับสาม และก็เป็นคนที่ชอบพอนายท่าน” อิ่งอีพูดพลางมองผู้หญิงที่ชั้นล่าง “นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอหน้ากันที่นี่”
พูดถึงตรงนี้ สีหน้าเขาฉายแววประหลาดบางส่วน กำลังคิดว่าหากภูตหมอเห็นหญิงคนนี้จะเป็นเช่นไร? นี่ถึงเป็นคนที่ชอบพอนายท่านเลยเชียว
“อ้อ? นางนั่นเอง! มิน่าถึงบอกว่ารู้สึกคุ้นตา” ทันใดนั้น ในที่สุดฮุยหลางก็นึก