านในมีค่ายกลปิดกั้นไว้ พวกเขาจึงไม่ได้ยินว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำได้เพียงพูดคุยกันเสียงเบา
ผ่านไปไม่นาน เมื่อพวกเขาเห็นอาจารย์ที่ออกมาก่อนหน้านั้นเดินตามหลังชายชราคนหนึ่งด้วยความยำเกรง บางคนที่รู้ตัวตนของชายชราตื่นเต้นเสียจนหน้าแดงก่ำ ต่างอยากเข้าไปคารวะทักทาย ทว่าโดนทหารอารักขาสองสามคนที่เฝ้าอยู่ข้างกายชายชราขวางออกไป
จนกระทั่งชายชราคนนั้นกับอาจารย์คุมสอบเข้าไปในห้องหินแล้ว พวกเขาที่รู้ฐานะชายชราล้วนตื่นเต้นจนพูดจาสะเปะสะปะ “นั่นนักปรุงยาระดับยาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์แซ่อวี๋! ทั่วแคว้นมหาสันติมีเพียงระดับยาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์เช่นเขาคนเดียว ข้าเคยเห็นไกลๆ ครั้งหนึ่ง ได้ยินว่าปกตินักปรุงยาอวี๋เก็บตัวไม่ออกไปไหน ไม่นึกว่าวันนี้จะเห็นเขาในสมาคม”
“จริงด้วย! ข้าก็เคยเห็นเขาไกลๆ ครั้งหนึ่ง แต่เขามาได้อย่างไร ด้านในเป็นห้องสอบประเมิน หรือใครให้เขามาคุมสอบด้วยตนเองได้?” อีกคนหนึ่งแม้ท่าทางตื่นเต้นดีใจ แต่ก็สังเกตเห็นจุดที่แปลกไป
“คนที่เข้าไปก่อนหน้านี้เป็นเด็กหนุ่มชุดแดง ดูท่าทางอายุประมาณสิบห้าสิบหก เดาว่าคงมาสอบประเมินระดับนักปรุงยา ไม่น่าจะแตกตื่นไปถึงนักปรุงยาอวี๋ อาจเพราะมีเรื่องอื่นก็ได้”
ผู้คนด้านนอกกำลังพูดคุยกัน ส่วนด้านใน ยามนี้เฟิ่งจิ่วกำลังมองอุปกรณ์ใหม่ที่เพิ่งถูกเปลี่ยนอย่างพอใจ นี่สิถึงจะเป็นอุปกรณ์กลั่นยาระดับยาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์
เธอหยิบยาทิพย์ในตะกร้าออกมาวางเรียงอย่างดี ได้ย
