ินเสียงชราทว่าเปี่ยมกําลังวังชาลอยมา
“สหายน้อยแซ่เฟิ่งนามว่าจิ่ว?”
เฟิ่งจิ่วเงยหน้ามองไป เห็นว่าเป็นชายชราชุดคลุมสีเทา เส้นผมสีเงิน ใบหน้าแดงก่ำมีชีวิตชีวา ยามนี้ดวงตาปราดเปรียวคู่นั้นกำลังมองเธออย่างพินิจพิเคราะห์ เห็นเช่นนี้เธอจึงยิ้มเล็กน้อย ตอบรับว่า “ใช่ขอรับ”
“ได้ยินว่าเจ้าจะสอบเหรียญตราระดับยาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์?” ชายชรายิ้มบางๆ ไม่มีการดูถูกดูแคลน และไม่ประหลาดใจเช่นกัน เพียงถามอย่างสงบนิ่งมาก ราวกับเพื่อนเก่าที่รู้จักกันมาเนิ่นนาน สีหน้าท่าทางเป็นธรรมชาติ น้ำเสียงอบอุ่น
“ขอรับ” เธอพยักหน้า แววตาเป็นประกายหยุดลงบนร่างชายชรา
“เช่นนั้น ข้าจะมาคุมสอบเจ้าเอง”
ชายชรายิ้มอย่างอบอุ่น จากนั้นค่อยถอยมายังตำแหน่งผู้คุมสอบ ทำท่าเชื้อเชิญให้เฟิ่งจิ่ว “เวลาให้กลั่นยาระดับยาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์มีสี่ชั่วยาม เจ้าจงปรุงยาออกมาภายในเวลาสี่ชั่วยาม ขอแค่ยาตรงตามระดับนักปรุงยาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะสวมเหรียญตราให้เจ้าด้วยตนเอง”
ได้ยินเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย หลังจากมองชายชราคนนั้นแวบหนึ่งก็เริ่มลงมือจัดการกับยาทิพย์…
………………………………………………….
ตอนที่ 522 กลั่นยามั่วซั่ว?
อาจารย์คุมสอบสามคนนั้นมองอวี๋เหล่า ในใจนึกสงสัย แม้อวี๋เหล่าจะปฏิบัติตนอ่อนโยนน่าเคารพกับผู้อื่น แต่หนุ่มน้อยชุดแดงอายุแค่สิบหก! ไม่นึกว่าเขาจะเรียกสหายน้อย การปฏิบัติอย่างมีมารยาทเช่นนี้ทำให้พวกเขานึกไม่ถึงจริงๆ
อีกอย่าง ฟังจากคำพูด
