วฉลาดไม่มีใครเทียบ
ชัดเจนว่ารู้ความคิดตน กลับไม่พูดให้ชัดเจนและไม่เปิดโปง เดินไปทันทีโดยทำเป็นไม่เห็น เรื่องเช่นนี้เดาว่าคงมีเพียงเขาที่ทำได้
เขาทอดถอนใจเบาๆ อยู่ในใจ ตามหลังไปส่งพวกเขากลับ เดิมอยากจะเอ่ยปาก แต่คิดว่าเจอกันครั้งแรกก็ขอยาอายุวัฒนะเลยเหมือนจะไม่ค่อยดีเท่าไร ยามนี้รู้ว่าอีกฝ่ายพักที่ไหน ดังนั้นต้องฝืนใจอดทนไว้ คิดว่าพรุ่งนี้เช้าค่อยไปเยี่ยมที่โรงเตี๊ยมพรห้าประการเอา
คนตลาดมืดนึกไม่ถึงว่าจะเห็นหัวหน้าออกมาส่งเด็กหนุ่มชุดแดงด้วยตัวเอง แต่ละคนต่างหันมองพวกเขาอย่างอดไม่ได้ พร้อมแอบคาดเดาตัวตนของหนุ่มน้อยชุดแดงคนนั้น
ตอนนี้เอง เฟิ่งจิ่วที่มาถึงนอกประตูใหญ่ตลาดมืดก็หยุดฝีเท้าลง บอกกับหัวหน้าเคอที่มาส่งว่า “หัวหน้าเคอเรียกข้าว่าคุณชายจิ่วก็ได้ ส่วนตัวตนรวมถึงเบาะแสข้า ข้าไม่ต้องการให้ใครรับรู้”
ได้ยินเช่นนี้หัวหน้าเคอก็รีบร้อนขานรับ “ขอรับ คุณชายจิ่วโปรดวางใจ ข้ารู้ว่าต้องทำอย่างไร”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า เห็นท้องฟ้าด้านนอกมืดลงแล้ว จึงนึกถึงชายหนุ่มที่ถูกเธอลืมไว้ในโรงเตี๊ยม ใจก็รู้สึกผิดทันควัน รีบเร่งพาเหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวากลับไป
หัวหน้าเคอเห็นร่างเขาหายไปบนถนนใหญ่แล้วถึงจะหันตัวกลับ แอบคิดว่าต้องทำเช่นไรถึงจะขอยาอายุวัฒนะจากภูตหมอมาได้? เขาหยุดอยู่ระดับกำเนิดวิญญาณมานานนัก ขาดแค่ยาอายุวัฒนะที่สามารถช่วยเขาบรรลุ ซ้ำเขายังเคยได้ยินว่าภูตหมอเชี่ยวชาญเกี่ยวกับของจำพวกยาอายุวัฒนะด
