้วย
เพียงแต่ จะขอยาอายุวัฒนะเกรงว่าคงไม่ง่าย! นิสัยเขาประหลาดพิลึก อย่างเช่นเรื่องในวันนี้ หากภูตหมอเผยตัวตนตั้งแต่แรกคงไม่เกิดเรื่องภายหลัง แต่ดันมองอยู่เช่นนั้นและปล่อยให้เรื่องบานปลาย เป็นเช่นนี้ ผู้ฝึกตนแซ่สวี่ที่สับเปลี่ยนป้ายประจำตลาดมืดไปต้องลำบากเสียแล้ว
ไม่ต้องให้ฝ่ายนั้นลงมือสั่งสอนเอง พวกเขาตลาดมืดก็ต้องจัดการให้ วิธีการและอุบายเช่นนี้ทำให้เขาที่พบภูตหมอเป็นครั้งแรกเข้าใจ ที่น้องชายร่วมตระกูลเขาบอกว่าภูตหมอนิสัยแปลกๆ นั้นหมายความเช่นไร…
เวลานี้ ภายในโรงเตี๊ยม ไอหนาวทั่วร่างเจ้าตำหนักยมราชมากพอจะทำให้อุณหภูมิในห้องเปลี่ยนจากฤดูร้อนกลายเป็นฤดูหนาว
ยามมองนายท่านที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะไม่รู้ว่าดื่มน้ำชาไปมากเท่าไหร่แล้ว ฮุยหลางไม่กล้าเอ่ยปากและไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อยจริงๆ ทำได้เพียงยืนตัวเกร็งอยู่ข้างๆ อย่างไม่สะดุดตานัก
ทำไมต้องคอยอยู่ตรงนี้หรือ? ไม่มีเหตุผลอื่นใด เพราะทุกชั่วขณะนายท่านจะให้เขาลองออกไปดูว่าภูตหมอกลับมาหรือยัง ตั้งแต่ภูตหมอออกไปเดินเล่น เขาเดินออกไปดูประตูห้องข้างๆ กี่รอบแล้วก็ไม่รู้
ขณะกำลังคิดอยู่ จู่ๆ ก็เห็นนายท่านที่ดื่มน้ำชาอีกแก้ววางแก้วชาลงอย่างแรง จากนั้นลุกยืนขึ้นมาทันที เขาตกใจจนหัวใจสั่นสะท้าน รีบถามว่า “นะ นายท่าน เป็นอะไรขอรับ?”
หลิงโม่หานหันไปชำเลืองมองเขา สาวก้าวเดินออกประตูห้องไปยังชั้นหนึ่งโดยไม่พูดไม่จา และมานั่งลงข้างโต๊ะที่ใกล้ประตูใหญ่ที่ส