ตอนที่ 495 จากไป
“นายท่าน พวกเราอยากออกไปฝึกวิชาด้วยกันกับท่านจริงๆ พาพวกเราไปด้วยเถอะ!”
คนอื่นๆ เห็นหลัวอวี่เอ่ยปากก็รีบร้อนบอก พวกเขาอยากตามนางออกไปจริงๆ โดยเฉพาะหลังจากครั้งก่อน หลัวอวี่กลับมาเล่าเรื่องที่ออกไปพบเจอกับนายท่านให้ฟัง พวกเขาก็เฝ้ารอมาโดยตลอด
แม้การฝึกวิชาจะพบอันตราย แต่สำหรับคนที่ฝึกบำเพ็ญ นั่นเป็นเส้นทางการเติบโตที่ขาดไปไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อการติดตามข้างกายนายท่านยังทำให้เข้าใจนางได้มากขึ้น อยู่ข้างนอกนางจะได้ชี้แนะพวกเขาบ้าง ต้องเป็นผลดีต่อพวกเขาแน่นอน
ทว่าเฟิ่งจิ่วไม่คิดจะพาพวกเขาไป ด้วยเหตุนี้จึงบอกว่า “ยามนี้ราชวงศ์เฟิ่งหวงยังไม่สงบปลอดภัยมากนัก ตำแหน่งผู้ครองแคว้นของพ่อข้านี้ก็เพิ่งขึ้นครองไปไม่นาน ข้าไม่มีทางอยู่ที่นี่ได้ตลอด แต่พวกเจ้าทำได้ พวกเจ้าต้องช่วยข้าอารักขาอย่างดี จากนี้จะขาดพวกเจ้าไปไม่ได้ รออนาคตมีโอกาส ข้าจะให้พวกเจ้าออกไปด้วยกัน แต่คงไม่ใช่ตอนนี้”
ฟังนางพูดถึงเพียงนี้ พวกเขารู้ว่าหมดหวังจึงไม่เอ่ยถึงอีก ถึงอย่างไรท่าทีนางเหมือนไม่ได้กำลังล้อเล่น คำสั่งนายท่านเป็นเช่นนี้ พวกเขาแค่ต้องทำตาม ดังนั้นทั้งแปดคนจึงมองหน้ากัน ต่างขานรับเสียงเข้มว่า “ขอรับ! นายท่านโปรดวางใจ พวกเราจะอารักขาผู้ครองแคว้น และพิทักษ์เมืองอวิ๋นเยวี่ยอย่างดี”
เฟิ่งจิ่วกำชับพวกเขา ซ้ำยังสั่งสอนเหล่าองครักษ์ จากนั้นถึงจะเดินไปทางตำหนักของเธอ ยามนี้เหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวาเฝ้าอยู่ในต
