บทที่ 705 เจ้าแพ้แล้ว
ต้าเป่าจำต้องช่วยจูชีคำนวณอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้ ตั้งแต่เงินรางวัลที่ทางการให้มาไปจนถึงทุนสมทบ แจกแจงให้จูชีฟังไปทีละอย่าง
แน่นอนว่าเขาไม่ได้นับรวมเงินแสดงความยินดีที่นายท่านผู้เฒ่าซุน พี่เป้า และคุณชายเยี่ยนส่งมาให้ เรื่องพวกนี้เป็นความลับไม่ใช่หรือ?
“เห็นหรือยังขอรับ อาเล็ก ท่านเป็นซิ่วไฉ นายอำเภออวี้กับนายอำเภอไต้จึงมอบเงินรางวัลให้ท่าน ทั้งยังเป็นจำนวนเงินสูงสุดอีกด้วย”
“แต่ท่านสังเกตไหมขอรับว่า เงินรางวัลก็เหมือนกับทุนสมทบ มีแต่คนที่สอบได้อันดับต้น ๆ ถึงจะได้”
“ถึงศิษย์พี่เจี้ยนถงจะสอบผ่าน แต่ทุกครั้งล้วนสอบได้อันดับท้าย ๆ ท่านคิดว่าเรื่องพวกนี้จะเวียนไปถึงเขาหรือขอรับ?”
……
ก็คงเวียนไปไม่ถึงอยู่แล้วสิ! จูชีรับฟังวาจาของต้าเป่าแล้วค่อยตระหนักว่าอันดับที่สอบได้ยังมีผลกับเงินรางวัลอีกด้วย
สอบได้ที่หนึ่งย่อมเป็นจำนวนเงินสูงสุดอยู่แล้ว
อันดับต้น ๆ รองลงมายังสามารถได้รับเงินรางวัลอยู่บ้าง
แต่ถ้าเป็นอันดับกลาง ๆ หรือท้าย ๆ ก็ไม่เหลืออะไรให้แล้ว
“พูดถึงเรื่องนี้ ข้าขอถามอาเล็กสักคำ ถ้าศิษย์พี่เจี้ยนถงไม่ใช่ศิษย์พี่ของพวกเรา ท่านยังจะจำชื่อคนที่สอบได้อันดับท้าย ๆ ได้อยู่ไหมขอรับ?” ต้าเป่าถามมาอีกครั้ง
จูชีอึ้งไปเล็กน้อย เพราะเขารู้ว่าตนเองมีความสามารถผ่านตาไม่ลืมเลือน แต่พอต้าเป่าถามเช่นนี้ เขากลับพบว่า
ข้าจำไม่ได้หรือเนี่ย?!
“จำไม่ได้ใช่ไหมขอรับ?”
“อืม” จูชีนึ
