ตอนที่ 473 เตรียมการลงมือ!
เห็นเขามองเงื่อนผีเสื้อในมือ เฟิ่งจิ่วก็สบโอกาสคิดจะหนีไป “เรียบร้อย ข้ายังมีธุระอีก ต้องไปแล้ว”
เจ้าตำหนักยมราชเงยหน้ามองไป กลับเห็นว่าร่างสาวน้อยนางนั้นจากไปแล้วราวสายลม เห็นเช่นนี้เขาจึงแอบส่ายหัว ก่อนจะสาวก้าวเดินหน้าต่อไป
เวลาเดียวกันนี้ ภายในพระราชวัง มู่หรงป๋อที่ร่างกายชราลงทุกวันอารมณ์ยิ่งเดือดดาลขึ้นทุกทีท่ามกลางความตื่นตระหนก เวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วันก็สังหารทหารอารักขาไปไม่น้อย ทำเอาคนพวกนั้นที่เดินไปมาต่อหน้าเขาต่างขวัญหนีดีฝ่อและกระวนกระวายยากจะสงบใจ
ไม่อาจหาวิธีรักษาได้ ตามหาเบาะแสภูตหมอไม่พบ และทุกวันเว้นวันร่างกายเขายังแก่ลงไปสิบปี ผ่านไปเพียงสองสามวัน ร่างกายเขาก็เปลี่ยนไปมากแล้ว เกรงว่าหากเฟิ่งจิ่วอยู่ที่นี่ก็จำเขาไม่ได้
“เรียกรวมพลให้หมด! คืนนี้ไปล้อมโจมตีจวนตระกูลเฟิ่ง จู่โจมพวกเขาเสีย! จับเฟิ่งชิงเกอได้ก็จับมา หากจับนางไม่ได้ก็จับเฟิ่งเซียวที่หลับไม่ฟื้นมา! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกเขาตกอยู่ในกำมือข้าแล้วจะไม่ยอมส่งยาแก้ให้!”
เขาร้องสั่งอย่างเกรี้ยวกราด น้ำเสียงทั้งแก่ชราและแหบแห้งปานตาเฒ่าที่จวนจะลงโลง กำลังวังชาทั่วร่างเหือดหายไปแล้ว ประหนึ่งจะสิ้นลมเมื่อไหร่ก็ได้
แต่การส่งเสียงบันดาลโทสะก็ทำให้ร่างกายเขารับไม่ไหวจนไอทันใด เหล่าแม่ทัพและทหารอารักขาชุดดำที่คุกเข่าด้านล่างมองอย่างหวั่นๆ ใจ
คนผู้หนึ่งลังเลสักพัก เอ่ยว่า “ท่านผู้ครองแคว้น เก
