มาอยู่ในใจเขาได้อย่างไร ถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าตัวเองชอบนางตรงไหนกันแน่?
สิ่งที่เกลียดที่สุดคือ เขาจัดการเรื่องอย่างออกนอกหน้าเพียงนี้ นึกไม่ถึงว่านางยังมีสีหน้ารังเกียจ ทำท่าทางหลบหน้า ทุกครั้งที่เขานึกถึงก็โกรธเสียจนกัดฟันกรอด อยากจะกดนางลงบนเตียงแล้วสั่งสอนให้หนัก
อืม เหมือนครั้งนั้นเมื่อตอนกลางวันนั่นแหละ
นึกถึงภาพนั้นเมื่อกลางวัน ใบหน้าหล่อเหลาที่บึ้งตึงจึงผ่อนคลายลงโดยไม่รู้ตัว ริมฝีปากบางที่เม้มอยู่ยกขึ้นยิ้มชอบใจเล็กน้อย
แต่ท่าทางเช่นนี้ของเขา ในสายตาเฟิ่งจิ่วกลับกลายเป็นอีกท่าทางหนึ่ง
“ท่านเจ้าตำหนัก ท่านอย่าแสดงสีหน้าท่าทางวาบหวามเคลิบเคลิ้มเช่นนั้นได้หรือไม่? ข้าขนลุกขึ้นมาทั้งตัวแล้ว”
………………………………………………….
ตอนที่ 450 กลับมาแล้ว
เป็นดังคาด เมื่อได้ยินคำพูดขัดอารมณ์นี้ รอยยิ้มตรงริมฝีปากเจ้าตำหนักยมราชก็แข็งทื่อ ก่อนจะกวาดมองเฟิ่งจิ่วที่มีสีหน้าท่าทางยียวนด้วยความโกรธเคือง
ผู้หญิงคนนี้ก็ยังไม่เข้าใจเรื่องระหว่างชายหญิงอยู่ดี
“เจ้าตำหนัก ช่วงนี้เรื่องที่ข้าต้องทำมีเยอะมากจริงๆ ท่านจะพักอยู่บ้านข้ายังไง ช่วงนี้ก็อย่ามารบกวนข้าแล้วกัน” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มอิ่มเอม เห็นเขาสีหน้าไม่ดีจึงพูดต่อไปว่า “แม้ข้าจะซาบซึ้งมากที่ท่านช่วยตระกูลเฟิ่งเราไว้ครั้งใหญ่ แต่เรื่องที่มีความสามารถพอ ข้าก็หวังว่าจะทำด้วยตนเองได้”
แต่ไหนแต่ไรเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่พึ่งพาผู้ชาย หลายเรื่องล้วนจัดการเ
